Chemia i Biznes

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Konfiguracja makiety

Związki powierzchniowo czynne w detergentach

2022-11-16  / Autor: Anita Bocho-Janiszewska, Katedra Chemii Przemysłowej, Wydział Inżynierii Chemicznej i Towaroznawstwa, Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny w Radomiu

Surfaktanty anionowe

Surfaktanty anionowe są dobrze rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur, wykazują bardzo wysoką aktywność powierzchniową i jednocześnie ich produkcja jest stosunkowo niedroga. Dzięki temu surfaktanty anionowe są grupą związków najchętniej stosowaną przez producentów i są obecne praktycznie w każdym rodzaju detergentu. Częścią hydrofobową tych związków jest zwykle łańcuch węglowodorowy zawierający od 12 do 18 atomów węgla. Dowiedziono, że taki rodzaj hydrofobowego łańcucha jest optymalny z punktu widzenia właściwości detergencyjnych. Grupami hydrofilowymi są najczęściej karboksylany, siarczany, sulfoniany, fosforany, sulfobursztyniany i tauryniany.

Karboksylany, czyli mydła, są solami wyższych kwasów tłuszczowych. Najbardziej popularny jest stearynian sodu lub potasu, ale w recepturach detergentów znajdują zastosowanie również mydła zawierające krótsze łańcuchy hydrofobowe, nasycone lub nienasycone, np. palmitynian, mirystynian, czy oleinian. Większość dostępnych na rynku mydeł jest mieszaniną soli kwasów tłuszczowych otrzymywanych z łoju zwierzęcego, oleju kokosowego lub oleju palmowego. Zaletą tych surfaktantów jest stosunkowo niewielki koszt produkcji, biodegradowalność i niska toksyczność. Niestety mydła wykazują bardzo słabą odporność na twardą wodę. W reakcji z jonami wapnia tworzą się nierozpuszczalne mydła wapniowe.

Aby uniknąć ich wytrącania w twardej wodzie, mydła można modyfikować chemicznie poprzez wprowadzenie niektórych łańcuchów hydrofilowych, m.in. jednostek tlenku etylenu lub grup amidowych. Modyfikacja umożliwia otrzymanie związków o zwiększonej rozpuszczalności w wodzie i lepszej stabilności chemicznej. Zmodyfikowane karboksylany są również bardziej kompatybilne z elektrolitami i z innymi surfaktantami niejonowymi, amfoterycznymi, a czasem nawet kationowymi.


\
CAŁA TREŚĆ DOSTĘPNA W "Chemia i Biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej" nr 3/2022

"CiB. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej" to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.


chemia gospodarczadetergentyśrodki czystościsurfaktantyśrodki powierzchniowo czynne

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos  

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.

Dodaj komentarz

Redakcja Portalu Chemia i Biznes zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu. Twój komentarz wyświetli się zaraz po tym, jak zostanie zatwierdzony przez moderatora. Dziękujemy i zapraszamy do dyskusji!


WięcejNajnowsze

Więcej aktualności



WięcejNajpopularniejsze

Więcej aktualności (192)



WięcejPolecane

Więcej aktualności (97)



WięcejSonda

Jak oceniasz obowiązek wprowadzenia sprawozdawczości ESG?

Zobacz wyniki

WięcejW obiektywie