Zrównoważone biosurfaktanty z upcyklingu w preparatach do pielęgnacji osobistej – drugie życie odpadów

• Strona główna
• Artykuły
• Zrównoważone biosurfaktanty z upcyklingu w preparatach do pielęgnacji osobistej – drugie życie odpadów

2026-11-11  / Autor: Sophie Roelants, współzałożycielka, dyrektor operacyjna, Nikita Abuammar, specjalistka ds. receptur, AmphiStar

Kolejnym ważnym krokiem w kierunku zrównoważonego rozwoju w produkcji środków powierzchniowo czynnych były biosurfaktanty pierwszej generacji. Ramnolipidy (RL) i soforolipidy (SL), wytwarzane w łagodnych warunkach przez mikroorganizmy w procesie fermentacji, przedstawiano jako nową generację zrównoważonych surfaktantów. Biosurfaktanty eliminują potrzebę stosowania agresywnych katalizatorów chemicznych, łatwo ulegają biodegradacji, charakteryzują się niską toksycznością i korzystnym profilem środowiskowym po zakończeniu użytkowania. Cechy te sprawiają, że są bezpieczniejsze dla użytkowników i bardziej przyjazne dla środowiska. Jednak ich produkcja na dużą skalę – podobnie jak w przypadku APG – wciąż zależy od cukrów rafinowanych i olejów roślinnych, które często pochodzą z wielkoobszarowych monokultur rolniczych i są transportowane na duże odległości przed dotarciem do zakładów fermentacyjnych. Choć biosurfaktanty pierwszej generacji po użyciu nie powodują trwałego zanieczyszczenia środowiska, ich produkcja nadal generuje wiele takich samych emisji, co wytwarzanie APG. Faktyczna zgodność z zasadami zrównoważonego rozwoju w przypadku biosurfaktantów zależy więc od doboru odpowiedniego, zrównoważonego surowca, a nie jedynie od biologicznego procesu produkcji. Aby w pełni wykorzystać potencjał biosurfaktantów w kontekście zrównoważonego rozwoju, produkcja powinna opierać się na surowcach o niskim wpływie na środowisko. Mogą to być strumienie uboczne przemysłu, biomasa odpadowa lub inne zasoby funkcjonujące w obiegu zamkniętym.

Odpady w obiegu zamkniętym jako surowiec

W ciągu ostatniej dekady badacze z Ghent University i Bio Base Europe Pilot Plant (BBEPP) prowadzili szeroko zakrojone prace nad produkcją soforolipidów. Skupiano się głównie na doskonaleniu szczepów drożdży (UGent) oraz optymalizacji procesu fermentacji (BBEPP). W tym czasie wczesna ocena cyklu życia (ang. Life Cycle Assessment, LCA) wykazała, że stosowanie konwencjonalnych cukrów i olejów nie przynosi spodziewanych korzyści w zakresie zrównoważonego rozwoju. To odkrycie – dokonane ponad dziesięć lat temu – stało się punktem zwrotnym zmian, zapoczątkowując podejście w kierunku wykorzystania odpadów i materiałów z bocznych strumieni produkcyjnych jako surowców.

ARTYKUŁ DOSTĘPNY W "Kosmetyki i Detergenty" nr 3/2026

"Kosmetyki i Detergenty" to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.

przemysł kosmetycznykosmetykiodpadyzrównoważony rozwójsurfaktanty