Środki używane w izolacjach i ich wpływ na korozję rur

• Strona główna
• Artykuły
• Środki używane w izolacjach i ich wpływ na korozję rur

2023-01-25

Do produkcji izolacji syntetycznej w procesie spieniania produktu stosuje się dwa rodzaje środków porotwórczych, to jest chemiczne i fizyczne. W przypadku tych pierwszych, najbardziej powszechne jest stosowanie azodikarbonamidu, czyli bezwonnego, żółtego lub pomarańczowego krystalicznego proszku. Związek ten jest wykorzystywany jako główny środek porotwórczy i  pianotwórczy, m.in. w produkcji ekspandowanych polimerów termoplastycznych, polimerów sieciowanych i elastomerów. Azot oraz inne gazy uwalniane podczas podgrzewania azodikarbonamidu (ADC) zostają tutaj uwięzione w matrycy polimerowej w postaci pęcherzyków, tworząc spieniony wyrób.

- Izolacja elastomerowa jest zwykle spieniana za pomocą ADC. ADC jest podgrzewany podczas procesu produkcji, w wyniku czego uwalniane są trzy główne gazy: azot, tlenek węgla i amoniak. Tworzą one strukturę komórkową w produkowanym materiale i pozostają wewnątrz produktu na pewien czas, co może być problematyczne. Gdy do izolacji zawierającej wciąż uwięzione cząsteczki amoniaku, lub pod nią, dostanie się woda, nastąpi  reakcja chemiczna. Przyczynami przedostawania się wody do izolacji lub pod nią może być niewystarczająca lub źle zamontowana izolacja, uszkodzenie paroszczelnej warstwy zewnętrznej, zbyt niska wartość μ lub obniżenie grubości izolacji poprzez rozciągnięcie w zakrętach lub kształtkach, dzięki czemu punkt pary wodnej zostaje przesunięty poza izolację. W wyniku reakcji chemicznej pomiędzy składnikami rozkładu środka porotwórczego ADC a metalową rurą, może dojść do powstania korozji naprężeniowej. Jest ona aktywowana przez dyfuzję pary wodnej lub absorpcję wody przez materiał izolacyjny – wyjaśnia Agnieszka Grala, inżynier R&D w firmie Thermaflex.

W 2004 roku Komisja Europejska zakazała stosowania ADC jako środka porotwórczego w polimerach, które mają bezpośredni kontakt z żywnością. Jest to związane z tym, że azodikarbonamid po podgrzaniu może częściowo rozkładać się do semikarbazydu, który zidentyfikowany został jako czynnik rakotwórczy.

W przypadku fizycznych środków porotwórczych, gaz jest rozpuszczany w stopie pod wysokim ciśnieniem w wytłaczarce. W momencie, gdy jest on wystawiony na działanie dużo niższego ciśnienia atmosferycznego poza wytłaczarką, zmienia on stan skupienia z fazy ciekłej do fazy gazowej, co skutkuje zwiększeniem jego objętości.

- Przy stosowaniu materiałów izolacyjnych produkowanych z użyciem chemicznych środków porotwórczych należy zawsze zwracać szczególną uwagę na zapobieganie korozji naprężeniowej dla wszystkich elementów, które mają być izolowane produktami izolacyjnymi spienionymi przy użyciu środka porotwórczego ADC. W przypadku pianek produkowanych z użyciem fizycznych środków porotwórczych, taka forma korozji nie stanowi żadnego zagrożenia – dopowiada Agnieszka Grala z firmy Thermaflex.

Ekspertka dodaje także, że przykładem rozwiązania stworzonego za pomocą fizycznych środków porotwórczych są systemy izolacyjne z pianki poliolefinowej od Thermaflex. Jest to trwały materiał o stabilnych właściwościach izolacyjnych, który dodatkowo zabezpiecza system przez ewentualnym przenoszeniem ognia i dymu w przypadku wystąpienia pożaru. Pianka poliolefinowa o zamkniętej strukturze komórkowej nie chłonie wilgoci, przez co gwarantuje brak ryzyka korodowania rurociągu oraz wykazuje bardzo dobry współczynnik przewodzenia ciepła, skutecznie ograniczając straty energii.

Flagowe rozwiązania firmy Thermaflex - wykonane z pianki poliolefinowej - skutecznie redukują straty ciepła, chroniąc instalacje przed uszkodzeniami oraz zapewniając odporność ogniową. Efekt to połączenie wysokiej efektywności energetycznej oraz zwiększenie wydajności instalacji przez cały okres jej użytkowania.

Thermaflexizolacjetworzywa sztuczne