Warunki wstępu na rynek detergentowy w Finlandii

• Strona główna
• Artykuły
• Warunki wstępu na rynek detergentowy w Finlandii

2025-07-24  / Autor: Sylwia Stokowska, FLOW Consulting

Detergenty to substancje i preparaty zawierające mydła oraz inne surfaktanty, przeznaczone do procesów prania i czyszczenia. Obejmują one substancje i preparaty do prania lub czyszczenia ubrań, tkanin, naczyń oraz innych twardych powierzchni; preparaty do płukania lub wybielania ubrań; uniwersalne domowe środki czyszczące; preparaty do czyszczenia maszyn i pojazdów.

Za zgodność z regulacjami odpowiadają firmy, które produkują i sprzedają detergenty; importują detergenty spoza Unii Europejskiej; modyfikują skład lub opakowanie detergentów; sprzedają detergenty pod własną marką.

Regulacje obejmują biodegradowalność surfaktantów; limity stężeń związków fosforu; publikację list składników na stronach internetowych; karty charakterystyki składników dla personelu medycznego; oznakowanie opakowań. 

Zarówno surfaktanty, jak i zawartość fosforu, listy składników oraz etykiety muszą spełniać określone wymagania.

Biodegradowalność surfaktantów

Surfaktanty w detergentach muszą być ostatecznie biodegradowalne tlenowo, czyli rozkładać się na dwutlenek węgla, wodę i sole mineralne. Firma odpowiedzialna za produkt musi posiadać wyniki testów potwierdzające spełnienie tego wymogu. Nie jest jednak wymagane samodzielne przeprowadzanie testów – wystarczy pisemne oświadczenie od dostawcy, potwierdzające zgodność substancji z wymaganiami oraz dostępność wyników testów.

W przypadku detergentów przeznaczonych do zastosowań przemysłowych lub instytucjonalnych firma może wnioskować o odstępstwo od wymogu biodegradowalności. Wniosek należy złożyć do Fińskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Chemikaliów (Tukes) oraz Komisji Europejskiej. Tukes ocenia, czy spełnione są warunki odstępstwa, i przekazuje swoje ustalenia Komisji Europejskiej.

Limity stężeń związków fosforu

Całkowita zawartość fosforu w detergentach przeznaczonych dla konsumentów nie może przekraczać:

• 0,5 g w standardowym wsadzie pralki dla detergentów do prania;
• 0,3 g w standardowym wsadzie zmywarki dla detergentów do zmywarek automatycznych.

Firma odpowiedzialna za produkt musi zagwarantować, że limity te nie zostaną przekroczone.

Listy składników na stronach internetowych i karty charakterystyki dla personelu medycznego

Firma odpowiedzialna za detergent musi opublikować na swojej stronie internetowej listę składników, zawierającą:

• nazwy składników, głównie w nomenklaturze INCI;
• perfumy jako grupę, oznaczoną słowem „perfumy”, oraz barwniki oznaczone słowem „barwnik”;
• najczęstsze składniki mogące powodować alergie kontaktowe, jeśli ich stężenie przekracza 0,01% wagowo;
• link do strony Komisji Europejskiej z tabelą zgodności między nazwami INCI a numerami CAS.

W przypadku detergentów do zastosowań przemysłowych lub instytucjonalnych lista składników nie musi być publikowana online, jeśli dla produktu dostępna jest karta charakterystyki technicznej lub bezpieczeństwa.

Dodatkowo należy przygotować oddzielną kartę charakterystyki składników dla personelu medycznego, zawierającą bardziej szczegółowe informacje niż lista na stronie internetowej. Na żądanie personelu medycznego firma musi niezwłocznie dostarczyć tę kartę.

Oznakowanie opakowań detergentów

Opakowania detergentów przeznaczonych dla konsumentów muszą zawierać następujące informacje:

• nazwę i nazwę handlową produktu;
• nazwę, adres, numer telefonu oraz adres e-mail firmy odpowiedzialnej (producenta lub importera z UE);
• informacje o zawartości;
• adres strony internetowej z listą składników;
• instrukcje dozowania dla detergentów do prania i zmywarek automatycznych;
• instrukcje użytkowania oraz specjalne środki ostrożności, jeśli są wymagane.

Informacje o zawartości na opakowaniach muszą obejmować:

• Składniki w stężeniu powyżej 0,2% wagowo, podane w zakresach procentowych, takie jak: fosforany, fosfoniany, surfaktanty anionowe, kationowe, amfoteryczne i niejonowe, wybielacze tlenowe i chlorowe, EDTA i jego sole, kwas nitrylotrioctowy (NTA) i jego sole, fenole i fenole halogenowane, paradichlorobenzen, węglowodory aromatyczne, alifatyczne i halogenowane, mydło, zeolity oraz polikarboksylany.
• Obecność enzymów, środków dezynfekujących, rozjaśniaczy optycznych i perfum, np. „Zawiera enzymy i perfumy”.
• Najczęstsze składniki perfum mogące powodować alergie kontaktowe, podane w nomenklaturze INCI, jeśli ich stężenie przekracza 0,01% wagowo.
• Konserwanty, podane w nomenklaturze INCI, jeśli są obecne.

W przypadku detergentów do zastosowań przemysłowych lub instytucjonalnych oznakowanie opakowań nie jest wymagane, jeśli odpowiednie informacje znajdują się w innym formacie, np. w karcie charakterystyki bezpieczeństwa.

W Finlandii etykiety muszą być w języku fińskim i szwedzkim.

Organ nadzoru

W Finlandii za nadzór nad produktami chemicznymi, w tym detergentami, odpowiada Fińska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Chemikaliów (Tukes). Tukes zapewnia, że produkty wprowadzane na rynek fiński spełniają przepisy UE oraz normy bezpieczeństwa.

Tukes prowadzi nadzór rynku, który obejmuje losowe kontrole produktów dostępnych na rynku; monitorowanie skarg konsumentów oraz niepożądanych reakcji związanych z produktami chemicznymi.

Tukes nie przyznaje certyfikatów zgodności ani nie kontroluje każdego produktu wprowadzanego na rynek. Odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z wymogami spoczywa na producentach, dystrybutorach i sprzedawcach detalicznych.

Podstawa prawna

Wymagania dotyczące rynku detergentów i produktów chemicznych opierają się na unijnych aktach prawnych, takich jak Rozporządzenie REACH; Rozporządzenie CLP; Rozporządzenie (WE) nr 648/2004.

Przynależność Finlandii do Unii Europejskiej ułatwia wprowadzanie produktów na tamtejszy rynek, eliminując wiele barier administracyjnych. Niemniej jednak, jak w każdym kraju UE, konieczne jest zapoznanie się z lokalnymi niuansami prawnymi, aby uniknąć nieprzewidzianych problemów.

prawoprzemysł detergentowyFLOW Consulting