Chemia i Biznes

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Konfiguracja makiety

Tworzywa sztuczne mają najmniejszy wpływ na środowisko

2022-05-29  / Autor: Małgorzata Chomiuk, Marketing Manager, Polpak Packaging

Amerykańskie Stowarzyszenie Przemysłu Tworzyw Sztucznych (PLASTICS) przedstawiło w październiku ubiegłego roku raport z analiz wpływu tworzyw sztucznych na środowisko. Pod lupą naukowców znalazł się cały cykl życia plastiku (ang: Life Cycle Assesment LCA): od jego wyprodukowania, przez przetworzenie, transport, użytkowanie, aż po ostateczne usunięcie z obiegu. W porównaniu z innymi surowcami, a we wspomnianych badaniach zestawione ze sobą zostały m.in. stal, szkło i aluminium, tworzywa sztuczne wypadły najkorzystniej. Zaczynając od ilości energii i wody koniecznych do ich wytworzenia, przez emisję CO2 podczas transportu, czas użytkowania oraz ostateczną utylizację, wszystkie te parametry wypadły znacznie lepiej przy tworzywach sztucznych, niż w przypadku innych porównywanych materiałów.

Stereotypy a rzeczywistość Bardzo ciężko wyzbyć się stereotypów, niezależnie od tego, czego dotyczą. Podążanie utartą ścieżką jest po prostu łatwiejsze dla naszego mózgu. Ludzie nie lubią zmian, ani nowości, a już szczególnie nie przepadają za weryfikacją swoich przekonań. Błędy poznawcze, które towarzyszą wielu osobom przy tłumaczeniu sobie proekologicznych działań potrafią być zaskakujące.

Głównym z nich jest idea zastąpienia butelek z tworzyw sztucznych butelkami szklanymi. Aby jednak szkło mogło konkurować z tworzywem sztucznym, musi spełnić mnóstwo warunków. Pierwszy z nich to maksymalne „odchudzenie” szkła. Masa kilkuset gramów musiałaby zostać zmniejszona o co najmniej 2/3. Wtedy jednak ścianki opakowania osiągnęłyby grubość ok. milimetra, co zwiększyłoby jego tłukliwość. Zatem warunkiem, który sprawiłby, że butelki szklane byłyby proekologiczne, jest produkcja kosmetyków lub/i detergentów w manufakturze tuż przy hucie szkła. Kosmetyki te musiałyby być dystrybuowane tylko wśród lokalnej społeczności. Całkowicie zredukowałoby to transport i emisję CO2, które w przypadku szkła są rekordowe. Waga dostępnych na rynku butelek kosmetycznych i detergentowych dyskwalifikuje je w kwestii transportu właśnie. Nie jest ona ani „eko”, ani „logiczna”. Firmy transportowe planując załadunek, biorą pod uwagę jego gabaryty oraz wagę. W przypadku opakowań z tworzywa sztucznego, które jest wyjątkowo lekkie, waga może być niemalże pominięta w tych założeniach. W przypadku natomiast szkła – odwrotnie. Tu ładunek nie wypełni całego samochodu, ale sprawi, że będzie maksymalnie obciążony.

Partia butelek z tworzywa sztucznego zostanie przewieziona na raz; ta sama liczba szklanych będzie musiała być podzielona na dwie, a nawet trzy tury transportu.

Kolejnym błędem poznawczym jest przekonanie, że całe szkło zostanie zrecyklingowane. W naszym kraju, według FEVE (The European Container Glass Federation), tylko 67% szkła trafia do recyklingu. I tylko część z tej wielkości pojawia się z powrotem na rynku w postaci nowych opakowań.

Wielowymiarowy problem recyklingu szkła

Jednym z czynników, który negatywnie wpływa na cały proces odzysku szkła, jest fakt, że na poziomie gospodarstw domowych opakowania szklane nie są rozdzielane wg kolorów, jak to się odbywa np. w Niemczech. Kontenery do białego, zielonego i brązowego szkła są o tyle sensowne, że nawet jeśli szkło się w nich stłucze, to powstałe w ten sposób zanieczyszczenia nie dyskwalifikują reszty z dalszej obróbki. Innymi czynnikami negatywnie wpływającymi na recykling szkła są dodatkowe odpady w postaci nakrętek, etykiet, dekoracji, farb i klejów.

Recykling szkła, choć teoretycznie prosty i nieskończony, wcale w rzeczywistości nie jest taki jednoznaczny.

Co zatem dzieje się ze szkłem z rynku? Wspomniane 67% trafia do powtórnego przetworzenia, ale niestety tylko 2/3 jest przetapiane i dodawane do nowych opakowań. 1/3 szkła pochodzącego z selektywnej zbiórki trafia do wykorzystania przez branżę budowlaną i w ten sposób kończy swoją rolę jako produkt do recyklingu.

W stacjach oczyszczania stłuczki oraz w zakładach recyklingu szkła odbywa się selekcja zebranych odpadów. Z zanieczyszczonego materiału trudno uzyskać nowy czysty produkt. A jednak do pojemników na szkło trafiają opakowania z nakrętkami, etykietami, elementami dekoracyjnymi oraz odpady, które dostały się tam przez pomyłkę.

Prostszym, niestety, rozwiązaniem dla hut jest zastosowanie szkła nowego, pełnowartościowego, niż odzyskiwanie stłuczki z nieznanej jakościowo masy odpadowej.


\
CAŁA TREŚĆ DOSTĘPNA W "Chemia i Biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej" nr 1/2022

"Chemia i Biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej" to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.


opakowaniarynek opakowaniowyrecykling szkłaszkłotworzywa sztuczneprzemysł kosmetyczny

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos  

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.

Dodaj komentarz

Redakcja Portalu Chemia i Biznes zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu. Twój komentarz wyświetli się zaraz po tym, jak zostanie zatwierdzony przez moderatora. Dziękujemy i zapraszamy do dyskusji!


WięcejNajnowsze

Więcej aktualności



WięcejNajpopularniejsze

Więcej aktualności (192)



WięcejPolecane

Więcej aktualności (97)



WięcejSonda

Czy rezygnacja z rosyjskiej ropy i gazu to dobre rozwiązanie?

Zobacz wyniki

WięcejW obiektywie