Trudna przyszłość europejskiej petrochemii

• Strona główna
• Artykuły
• Trudna przyszłość europejskiej petrochemii

2024-02-28

W nadesłanym komentarzu Davis zwraca uwagę, że budowany przez koncern INEOS kraker etylenowy w Belgii - projekt ONE  - może być ostatnim tego rodzaju, ponieważ projekt wpisuje się w krytyczną narrację na temat śladu węglowego i konieczności przejścia europejskiej infrastruktury przemysłowej na tzw. zrównoważony rozwój.

- Taki jest pogląd niektórych, którzy postrzegają Europę jako miejsce produkcji petrochemicznej, która szybko musi się zmienić i przejść na neutralność klimatyczną. Inwestowanie w produkty petrochemiczne w Europie staje się bowiem grą o sumie zerowej. Jakiego zwrotu mogą spodziewać się inwestorzy w regionie o tak strukturalnie wysokich kosztach energii? W jaki sposób można osiągnąć przejście na znacznie niższy ślad węglowy w przypadku podstawowych produktów petrochemicznych i produkcji tworzyw sztucznych, biorąc pod uwagę obecne i przewidywane warunki rynkowe? Jakie istnieją zachęty do kontynuowania produkcji produktów petrochemicznych i polimerów w Europie, przynajmniej w taki sposób, jak to miało miejsce w przeszłości, w środowisku o tak wysokich kosztach? Być może najważniejszy jest ostatni punkt. Presja kosztowa na produkcję w Europie jest bardzo duża, a w tak słabym otoczeniu popytowym niskie stawki operacyjne oznaczają jeszcze niższy poziom rentowności. Czas pokaże, jak długo uda się utrzymać słabe zyski, ale powszechnie oczekuje się zamykania zakładów w odizolowanych lokalizacjach - uważa analityk ICIS.

W jego ocenie pod wieloma względami inwestycja petrochemiczna INEOS ma sens, ponieważ unowocześnia ona podstawową infrastrukturę petrochemiczną w Europie – jest to pierwszy kraker, który zostanie zbudowany w Europie w ciągu ostatnich 20 lat. Powstaje ona w pobliżu portu w Antwerpii, a więc kluczowego miejsca dla europejskiej petrochemii.

- W ubiegłym roku firma INEOS stanęła przed wyzwaniem prawnym związanym z budową krakera etanu o wydajności 1,45 mln ton rocznie, gdy sąd wydał orzeczenie dotyczące możliwego zanieczyszczenia azotanami w Belgii i Holandii. Pozwolenie środowiskowe zostało unieważnione, ale udało się je następnie przywrócić po interwencji rządu Flandrii. Według doniesień władze flamandzkie oczekują, że projekt spełni bardziej rygorystyczne limity i wymogi w zakresie ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju. Oczekuje się, że neutralność klimatyczna projektu nastąpi już teraz, w ciągu 10 lat od rozpoczęcia eksploatacji. Trwa więc wyścig o sfinalizowanie projektu – oczekuje się, że obiekt będzie dostępny w 2026 r. - i o przesunięcie jego granic technicznych - podsumowuje Nigel Davis z ICIS.

przemysł petrochemicznyICISINEOS