System kaucyjny na opakowania uwzględni uwarunkowania polskie, a nie tylko wzorce innych państw

• Strona główna
• Artykuły
• System kaucyjny na opakowania uwzględni uwarunkowania polskie, a nie tylko wzorce innych państw

2022-01-12

- W ramach prac nad projektem ustawy analizowane były przepisy oraz doświadczenia państw członkowskich w zakresie wprowadzania systemów kaucyjnych. System kaucyjny, który mógłby zostać wprowadzony w Polsce, powinien uwzględniać uwarunkowania naszego kraju, w tym istniejące już systemy zagospodarowania odpadów. Należy przy tym zauważyć, że funkcjonujące w wielu krajach systemy kaucyjne obejmują opakowania napojów, a nie opakowania wszystkich produktów. Podobnie i w Polsce taki system objąłby opakowania napojów. Decydując się na objęcie określonych opakowań systemem kaucyjnym kierowano się w odniesieniu do butelek z tworzyw sztucznych, m.in. przepisami dyrektywy w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (Single-Use Plastics), które zobowiązują do uzyskania poziomów zbierania jednorazowych butelek na napoje z tworzyw sztucznych o pojemności do 3 litrów docelowo do roku 2030 w wysokości 90%, w obecnie opracowywanym projekcie ustawy zaproponowano system kaucyjny, który obejmie te opakowania. Z kolei w przypadku propozycji objęcia systemem butelek szklanych wielokrotnego użytku o pojemności do 1,5 litrów brano pod uwagę funkcjonujące już obecnie dobrowolne systemy kaucyjne obejmujące te opakowania. System kaucyjny ułatwi pozyskiwania opakowań wielokrotnego użytku, a więc obniży wprowadzającym produkty w tego typu opakowaniach koszty zakupu nowych opakowań. Nie jest jednak wykluczone, że w przyszłości system kaucyjny obejmie również inne rodzaje opakowań na napoje – zapowiedział Jacek Ozdoba, sekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska.

Jednocześnie poinformował on, iż „zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany do osiągniecia poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych określonych w załączniku nr 1 do tej ustawy”.

Załącznik ten wskazuje, że poziom odzysku liczony jest dla wszystkich opakowań razem bez względu na ich rodzaj. Dlatego też nie jest znany poziom odzysku uzyskany dla poszczególnych rodzajów opakowań. W przypadku natomiast recyklingu wymagany poziom uzyskiwany jest przez przedsiębiorców wprowadzających produkty w opakowaniach w odniesieniu do danego rodzaju opakowania (np. tworzywo sztuczne, szkło) i w związku z tym znane są poziomy uzyskane dla wszystkich opakowań z tworzyw sztucznych, ale brak jest danych o uzyskiwanych poziomach recyklingu dla poszczególnych rodzajów opakowań wykonanych z tworzyw sztucznych. Niemniej dane w zakresie odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych w latach 2017 i 2018 przedstawiają się następująco:

Poziom recyklingu odpadów opakowaniowych odpowiednio w roku 2017, 2018 i 2019:

Szkło - 65,96%; 61,92%; 69,05%,

Tworzywa sztuczne - 38,31%; 35,17%; 35,48,

Papier i tektura - 93,26%; 82,99%; 81,73%,

Stal - 61,06%; 89,05%; 103,02%,

Aluminium - 71,32%; 52,50%; 55,77%,

Drewno - 37,10%; 29,29%; 27,75%.

Dodatkowo należy wskazać, że poziom odzysku odpadów opakowaniowych ogółem w latach 2017-2019 wyniósł odpowiednio 56,89%; 58,5% oraz 57,63%.

- W ramach planowanego systemu kaucyjnego przedsiębiorcy będą obowiązani do uzyskania poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań objętych systemem kaucyjnym – podkreślił sekretarz stanu w MKiŚ.

przemysł opakowaniowyodpadypraworecykling