W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Siemię lniane – właściwości i zastosowanie

2025-01-08 / Autor: Katarzyna Kurzepa, Jolanta Janiszewska, Dorota Szczęsna, Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Chemii Przemysłowej imienia Profesora Ignacego Mościckiego, https://ichp.lukasiewicz.gov.pl

Działanie biologiczne wykazują głównie dwie grupy: omega-3 i omega-6. Są to kwasy niezbędne dla właściwego rozwoju i funkcjonowania organizmu. Te dwie grupy określane są mianem nienasyconych niezbędnych kwasów tłuszczowych (NNKT) lub wielonienasyconych niezbędnych kwasów tłuszczowych (WNKT). Służą także do wytwarzania w organizmie innych kwasów tłuszczowych. Samodzielna synteza NNKT przez organizm jest niemożliwa z powodu braku układów enzymatycznych zdolnych do wprowadzania wiązań podwójnych w pozycjach n-3 i n-6. Organizm jednak wykazuje zdolność do ich przebudowy, dlatego też NNKT powinny być dostarczane wraz z dietą. Istotna w diecie jest proporcja spożycia kwasów omega-3 do omega-6 (zalecana jest od 1 : 4 do 1 : 6). Siemię lniane jest jednym z najbogatszych roślinnych źródeł kwasów tłuszczowych omega-3. Ich głównym przedstawicielem jest kwas α-linolenowy (ALA), będący w organizmie prekursorem ważnych kwasów nienasyconych: EPA i DHA. Kwasy te odgrywają bardzo ważną rolę w rozwoju funkcji mózgu i kształtowaniu się narządu wzroku, są składnikiem błony komórkowej, wspomagają przemianę materii oraz obniżają poziom cholesterolu. Mają działanie przeciwmiażdżycowe, hamują agregację płytek krwi.

Siemię lniane a pielęgnacja skóry

W pielęgnacji skóry ważną rolę pełnią kwasy: ALA oraz linolowy (LA). Są one najmniej komedogenne i tym samym ograniczają powstawanie zaskórników. Dodatkowo oba te związki są materiałem budulcowym błon komórkowych, regenerują uszkodzoną barierę lipidową naskórka i ograniczają przeznaskórkową utratę wody (Trans Epidermal Water Loss – TEWL). Budowa płaszcza lipidowego warstwy rogowej naskórka determinuje TEWL oraz zawartość wody w skórze. Efekt ten możliwy jest dzięki tworzeniu przez składniki płaszcza hydrolipidowego bariery okluzyjnej, zapobiegającej utracie wody przez naskórek. Sprawność działania bariery naskórkowej wynika z prawidłowej struktury tworzących ją składowych: keratyny, korneocytów, korneodesmosomów oraz od prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych, w tym odnowy i złuszczania naskórka. U osób z nieprawidłową budową bariery naskórkowej obserwowane są symptomy skóry wrażliwej. Warstwa rogowa naskórka jest cienka, a korneocyty mają zmniejszoną powierzchnię. Czyni to warstwę rogową bardziej przepuszczalną dla substancji rozpuszczalnych w wodzie. Nieprawidłowości działania bariery naskórkowej mogą prowadzić do powstania stanu zapalnego, w tym wyprysku kontaktowego. Kwasy ALA i inne kwasy tłuszczowe omega-3, obecne w lnie, blokują produkcję kwasu arachidonowego, tworzenie silnych eikozanoidów i innych mediatorów pochodzenia lipidowego). Eikozanoidy są jednymi z kluczowych mediatorów reakcji zapalnych.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona