W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Rośliny w kosmetykach – zielona herbata

2023-07-07 / Autor: Małgorzata Waligórska, Akademia Nauk Stosowanych w Koninie, Wydział Nauk o Zdrowiu

Herbata (Camellia sinensis) to wiecznie zielony krzew pochodzący z terenów południowo-wschodniej Azji. W jej składzie potwierdzono obecność około 500 różnych substancji. Świeże liście herbaty, w przeliczeniu na zawartość suchej masy, zawierają średnio 25-35% polifenoli, 25% węglowodanów, 15% białek, 6,5% ligniny, 5% popiołu, 4% aminokwasów, 2% tłuszczu, 1,5% kwasów alifatycznych, 0,5% chlorofilu, a także kofeinę, teofilinę i teobrominę. Ponadto, stwierdzono saponiny, substancje lotne (linalol, geraniol), witaminy C, K, PP i z grupy B oraz składniki mineralne (związki wapnia, fluoru, manganu, żelaza, potasu, krzemu, fosforu i jodu). Zielona herbata, wytwarzana ze świeżych, młodych liści, jest herbatą niesfermentowaną o dużej zawartości polifenoli, dlatego jej ekstrakty posiadają szerokie spektrum działania biologicznego i mogą być cennymi składnikami kosmetyków oraz leków do leczenia niektórych chorób dermatologicznych.

Polifenole w zielonej herbacie

Istnieją trzy główne typy polifenoli: flawonoidy, stilbeny i lignany, które są klasyfikowane według liczby zawartych w nich pierścieni fenolowych i wiążących właściwości struktur pierścieniowych. W zielonej herbacie ponad 75% związków polifenolowych stanowią, należące do flawonoidów, katechiny. Obejmują one katechinę (C), epikatechinę (EC), epigallokatechinę (EGC), galusan epikatechiny (ECG) i galusan epigallokatechiny (EGCG), którego ilość wśród wymienionych katechin w herbacie jest najwyższa. Związki te wykazują działanie antyoksydacyjne, przeciwstarzeniowe, przeciwnowotworowe, antyneurodegeneracyjne, przeciwmiażdżycowe, przeciwzapalne, przeciwalergiczne, przeciwproliferacyjne, przeciwcukrzycowe, antybakteryjne.

Stabilność katechin

Wyzwaniem dla formulacji produktów kosmetycznych zawierających katechiny jest ich mała stabilność, na którą wpływa wiele czynników, w tym stężenie jonów, stężenie tlenu, temperatura, pH. Stabilność katechin jest skorelowana także z jej stężeniem w roztworze; im wyższe jest stężenie, tym lepsza stabilność. Trend ten obserwowano również podczas badań wpływu światła słonecznego i powietrza w roztworach o różnych stężeniach katechiny. Jak wspomniano powyżej, stabilność katechin jest silnie uzależniona od pH. EGCG był bardzo stabilny w zakresie pH 2,0-5,5 lecz stawał się niestabilny w roztworach o odczynie obojętnym i zasadowym. Spowodowane to było procesem autoutlenienia, który wzmacniany był dodatkowo przez jony metali, takie jak Cu²⁺ i Fe²⁺. Duży wpływ na stabilność ma także temperatura. Stwierdzono, że obróbka cieplna przyspieszała degradację katechin i zmniejszała ich aktywność przeciwutleniającą w wyniku procesów takich, jak utlenianie, degradacja termiczna, epimeryzacja i polimeryzacja. Rozkład EGCG zachodzi także pod wpływem światła słonecznego. Badania Bianchi i wsp. wykazały ponad 68% degradację EGCG w emulsji o/w poddanej działaniu promieniowania UV.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona

CAŁA TREŚĆ DOSTĘPNA W "Kosmetyki i Detergenty" nr 2/2023

"Kosmetyki i Detergenty" (wcześniej "Chemia i Biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej") to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.

przemysł kosmetyczny kosmetyki zielona herbata polifenole katechiny

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.