Przewidywany wzrost produkcji amoniaku

• Strona główna
• Artykuły
• Przewidywany wzrost produkcji amoniaku

2023-08-10

Polityka dekarbonizacji, w tym zachęty zawarte w amerykańskiej ustawie o redukcji inflacji i unijnym mechanizmie dostosowywania cen na granicach z emisją dwutlenku węgla, zmieniają ekonomiczne podstawy niskoemisyjnego amoniaku. Potencjalne wykorzystanie niskoemisyjnego amoniaku jako paliwa morskiego, surowca przemysłowego oraz jako nośnika wodoru wykorzystywanego w energetyce stanowi głęboką zmianę dla branży – od nastawionej głównie na produkcję nawozów do tej napędzanej rynkami energii.

S&P Global spodziewa się, że także światowy handel amoniakiem wzrośnie i to prawie dziesięciokrotnie do 2050 r. Będzie to fundamentalna zmiana, gdyż większość amoniaku jest obecnie zużywana na miejscu do produkcji innych produktów, które są następnie sprzedawane. Amoniak niskoemisyjny ma być z kolei sprzedawany jako towar sam w sobie. Oczekuje się, że obie Ameryki, Bliski Wschód i Australia staną się głównymi eksporterami, a Europa i Azja Wschodnia głównymi ośrodkami popytu.

- Gwałtowny wzrost zużycia amoniaku napędzany przez niskoemisyjne dostawy zmieni obecny rynek nie do poznania. Dywersyfikacja tras dostaw i aplikacji popytowych wprowadzi do tej branży podmioty odpowiedzialne za wychwytywanie dwutlenku węgla, produkcję odnawialnych źródeł energii, operatorów żeglugi. Już nie będzie to branża zdominowana wyłącznie przez producentów nawozów, jak ma to miejsce obecnie – powiedział Ryan Monis, dyrektor ds. konsultingu chemicznego w S&P Global.

Obecna lista niskoemisyjnych projektów amoniaku do wytwarzania energii, za które odpowiedzialne są podmioty użyteczności publicznej, koncerny naftowe i gazowe, fundusze inwestycyjne – ilustruje zmianę w kierunku szerszej grupy uczestników rynku. Można spodziewać się również powstania wspólnych przedsięwzięć producentów energii odnawialnej, producentów wodoru i producentów amoniaku.

Chociaż polityka dekarbonizacji zapewniła nieodwracalny impuls dla produkcji niskoemisyjnego amoniaku, to jednak kilka czynników będzie miało kluczowe znaczenie dla ostatecznego kształtu rynku.

Oczekuje się, że „niebieski” amoniak (produkcja na bazie węglowodorów połączona z wychwytywaniem i składowaniem dwutlenku węgla) będzie bardziej atrakcyjny ekonomicznie niż produkcja konwencjonalna na niektórych kluczowych rynkach przed 2030 r. ze względu na połączenie kar za emisję dwutlenku węgla i subsydiów produkcyjnych. Jednak „zielony” amoniak (wytwarzany z odnawialnej energii elektrycznej) będzie wymagał dalszego wsparcia politycznego wykraczającego poza już ogłoszone zachęty, tak aby stał się konkurencyjny pod względem kosztów na większości rynków.

Inne punkty o dużym potencjalnym wpływie na rozwój rynku obejmują rozwój systemów certyfikacji i klasyfikacji w celu harmonizacji handlu międzynarodowego; większą przejrzystość niektórych głównych rynków w zakresie dopuszczalnych progów emisji wodoru i amoniaku w ich planach dekarbonizacji; oraz tempo innowacji i poprawę efektywności wykorzystania amoniaku w energetyce.

- Pomimo utrzymującej się niepewności politycznej i technologicznej, jest teraz jasne, że podstawowa ekonomia niskoemisyjnego amoniaku została zmieniona. Spodziewamy się, że w nadchodzących latach liczba projektów kończących się ostatecznymi decyzjami inwestycyjnymi znacznie przyspieszy, nie tylko pod względem mocy produkcyjnych, ale także związanej z nimi infrastruktury niezbędnej do przekształcenia rynku niskoemisyjnego amoniaku z fazy koncepcyjnej w rzeczywistość – komentuje Ryan Monis.

amoniakdekarbonizacjaprzemysł chemiczny