Prawo unijne zagraża przemysłowi opakowań z tworzyw sztucznych

• Strona główna
• Artykuły
• Prawo unijne zagraża przemysłowi opakowań z tworzyw sztucznych

2023-10-13

Stowarzyszenia branżowe przyznają, iż popierają cel UE, jakim jest osiągnięcie gospodarki o obiegu zamkniętym i wzywają do stworzenia ram regulacyjnych, które jeszcze bardziej przyspieszą budowę gospodarki obiegu zamkniętego w przemyśle opakowań z tworzyw sztucznych poprzez dodatkowe innowacje i inwestycje.

- Europa potrzebuje naprawdę zrównoważonego systemu opakowań z tworzyw sztucznych, który będzie w stanie konkurować na całym świecie. W tym kontekście popieramy ramy polityki UE mające na celu ogólną poprawę stanu środowiska, bez dyskryminowania jednego konkretnego materiału. Dlatego jesteśmy szczególnie zaniepokojeni kierunkiem bieżących dyskusji politycznych podczas negocjacji w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), zarówno w Parlamencie Europejskim, jak i w Radzie. Kilka zapisów dyrektywy PPWR wyraźnie wskazuje na coraz mniej neutralne merytorycznie podejście. Tak jest na przykład w przypadku art. 38, którego projekt poprawki kompromisowej w Parlamencie Europejskim obejmuje obecnie konkretny cel rzeczowy, jakim jest redukcja odpadów wyłącznie w przypadku tworzyw sztucznych. Co więcej, najnowsza propozycja prezydencji Rady dotycząca art. 38 umożliwiłaby częściowe zwiększenie ilości wytwarzanych odpadów w przeliczeniu na materiał opakowaniowy, a jedynym celem byłoby uniknięcie przechodzenia na lżejsze materiały, takie jak tworzywa sztuczne – brzmi stanowisko organizacji branżowych.

Wyrażone w tym stanowisku zaniepokojenie odnosi się również do celów dotyczących ponownego użycia, które powinny mieć zastosowanie do wszystkich materiałów. Chociaż stowarzyszenia wspierają środki zwiększające ponowne wykorzystanie tworzyw sztucznych, jeżeli zapewnia to wyraźne korzyści dla środowiska, to uważają przy tym, że wyłączenie tylko określonego materiału ze środków ponownego użycia stworzyłoby nieuczciwą przewagę konkurencyjną, bez poprawy gospodarki o obiegu zamkniętym w zakresie opakowań. Ponadto kilka środków przewidzianych w załączniku V do wniosku, mających na celu zmniejszenie ilości opakowań jednorazowego użytku, może mieć zastosowanie wyłącznie do tworzyw sztucznych, w dalszym ciągu zezwalając na stosowanie opakowań jednorazowego użytku, jeśli są wykonane z innych materiałów.

- Chociaż podejście polegające na zwiększaniu zrównoważonego rozwoju opakowań poprzez ograniczanie formatów opakowań z tworzyw sztucznych może wydawać się politycznie atrakcyjne dla niektórych zainteresowanych stron, prawdopodobnie zwiększy ono wpływ opakowań na klimat, a także powoduje niepewność biznesową i podważa argumenty za miliardowymi inwestycjami, które europejski przemysł produkcji opakowań z tworzyw sztucznych dokonywał, planując przejście na modele zerowe netto i modele o obiegu zamkniętym. Arbitralne zakazy mające na celu dyskryminację wyłącznie opakowań z tworzyw sztucznych lub ograniczenie formatów wysoce nadających się do recyklingu i już szeroko poddanych recyklingowi (takich jak formaty dla systemów HoReCa, produktów świeżych i opakowań grupowych) jedynie udaremniają rozwój innowacyjnych zielonych technologii i rozwiązań w zakresie obiegu zamkniętego w europejskich systemach tworzyw sztucznych oraz prowadzą w wielu przypadkach do godnego pożałowania zastąpienia ograniczonych zastosowań alternatywnymi materiałami opakowaniowymi bez przeprowadzenia dokładnej oceny skutków obejmującej w pełni zakres proponowanego ograniczenia. Takie podejście doprowadzi do upadku i niekonkurencyjności europejskiego przemysłu tworzyw sztucznych, co prawdopodobnie nie pomoże UE w osiągnięciu celów w zakresie obiegu zamkniętego i celów klimatycznych na rok 2050, a także stworzy niepewność co do przejścia na obieg zamknięty w przypadku innych materiałów opakowaniowych, które będą musiały obawiać się podobnego losu w przyszłości – komentują organizacje branżowe.

Przywołują one raport ReShaping Plastics z 2022 r., gdzie dowiedziono, iż zastępowanie tworzyw sztucznych innymi materiałami zapewnia bardzo ograniczone możliwości osiągnięcia zerowej emisji netto. W kilku badaniach dotyczących wpływu tworzyw sztucznych na klimat podkreślono również, że w większości zastosowań tworzywa sztuczne mają niższy całkowity udział gazów cieplarnianych niż ich alternatywy.

Organizacje branżowe, o których mowa w tekście to: EUMEPS (European Manufacturers of EPS), EuPC (European Plastics Converters), PCEP (Polyolefin Circular Economy Platform), Plastics Europe, Styrenics Circular Solutions, VinylPlus.

tworzywa sztuczneprawoprzemysł opakowaniowy