W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

PPWR: co oznacza dla przemysłu opakowaniowego?

2024-04-26

Parlament Europejski zatwierdził europejskie rozporządzenie w sprawie opakowań (PPWR). Nowe prawo zawiera konkretne cele w zakresie redukcji opakowań i obliguje państwa UE do zapewnienia mniejszej ilości odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych. Europę czeka zatem kolejna rewolucja w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych.

Przepisy, które Parlament uzgodnił wstępnie z Radą, mają zmniejszyć ilość opakowań o 5% do 2030 roku, o 10% do 2035 roku i o 15% do 2040 roku. Zgodnie z nimi państwa członkowskie będą musiały ograniczyć w szczególności odpady, które pochodzą z opakowań wykonanych z tworzyw sztucznych. Aby było to możliwe, nowy maksymalny odsetek pustej przestrzeni w opakowaniach zbiorczych, transportowych oraz opakowaniach, które będą stosowane w handlu elektronicznym, wyniesie 50%. Producenci i importerzy będą też zobowiązani zredukować do minimum wagę i objętość opakowań.

Od 1 stycznia 2030 roku niektóre rodzaje jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych będą zakazane. Należą do nich opakowania na nieprzetworzone świeże owoce i warzywa, jednorazowe naczynia i kubki wykorzystywane w kawiarniach i restauracjach, a także opakowania na pojedyncze porcje (np. na przyprawy, sosy, śmietankę, cukier). Zakaz obejmie też miniaturowe opakowania na przybory toaletowe i bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy (poniżej 15 mikrometrów grubości).

W trosce o zdrowie konsumentów prawodawca wprowadził zakaz stosowania tzw. wiecznych chemikaliów (związków per- i polifluoroalkilowych PFAS) o stężeniu przekraczającym określone wartości w opakowaniach mających kontakt z żywnością.

Prawodawca określił też konkretne cele w zakresie ponownego użycia opakowań do roku 2030. Dotyczą one napojów alkoholowych i bezalkoholowych (z wyjątkiem np. mleka, wina, wina aromatyzowanego, napojów spirytusowych), opakowań transportowych i sprzedażowych, a także opakowań zbiorczych. Państwa członkowskie mogą wprowadzić pięcioletnie odstępstwo od tych wymogów na ściśle określonych warunkach.

Końcowi dystrybutorzy napojów i żywności na wynos będą musieli zaoferować konsumentom możliwość skorzystania z własnego pojemnika. Mają też czas do 2030 roku, aby zacząć sprzedawać 10% wszystkich produktów w opakowaniach wielokrotnego użytku.

Zgodnie z nowymi przepisami wszystkie opakowania (z wyjątkiem lekkich opakowań z drewna, korka, tekstyliów, gumy, ceramiki, porcelany lub wosku) będą musiały spełniać surowe kryteria, aby nadawać się do recyklingu.

Unia określiła także cele, które dotyczą minimalnej zawartości surowców wtórnych w opakowaniach z tworzyw sztucznych oraz recyklingu odpowiedniej ilości odpadów opakowaniowych mierzonych w wadze.

Do 2029 roku 90% jednorazowych plastikowych i metalowych pojemników na napoje (do trzech litrów) będzie trzeba zbierać oddzielnie (za pośrednictwem systemów kaucyjnych lub innych podobnych rozwiązań).

Aby nowe przepisy mogły wejść w życie, musi je oficjalnie zatwierdzić Rada.

prawo odpady przemysł opakowaniowy

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.