W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Potwierdzenie bezpieczeństwa mikrobiologicznego produktów kosmetycznych – metody testu konserwacji

2023-07-26 / Autor: Michalina Chelińska, EUROFINS Dermscan Poland Sp. z o.o

Produkt kosmetyczny przez cały okres przydatności powinien mieć odpowiednią ochronę przed zanieczyszczeniem i rozwojem środowiskowych mikroorganizmów, aby zachować bezpieczeństwo podczas użytkowania go przez konsumentów.

Bazowym składnikiem większości produktów kosmetycznych jest woda, będąca doskonałym podłożem do rozwoju wszelkiego rodzaju drobnoustrojów, np. bakterii z rodzaju Pseudomonas aeruginosa wywołującej infekcję oka, lub Staphylococcus aureus, który może spowodować zapalenie ucha środowego, powstanie ropni, lub stanu zapalnego mieszków i gruczołów skórnych. Kosmetykami wysokiego ryzyka mikrobiologicznego są więc mleczka, kremy i balsamy oraz kosmetyki bazujące na surowcach naturalnych. To niebezpieczeństwo zmusza producentów kosmetyków do używania w składzie produktów substancji zwanych konserwantami. Zapewniają one bezpieczeństwo produktu przez cały termin jego trwałości. Gdyby skład produktu kosmetycznego nie zawierał żadnych konserwantów, kosmetyk musiałby być przechowywany w sterylnym środowisku, a termin jego przydatności wynosiłby około dwóch tygodni.

Na skórze człowieka, poza naturalną florą bakteryjną, znajdują się również patogeny, dlatego konserwanty chronią nie tylko produkt, ale również konsumentów. Najczęściej stosowanymi substancjami konserwującymi są tzw. parabeny (estry kwasu p-hydroksybenzoesowego), formaldehyd, thiomersal, sole fenylortęciowe, kwas salicylowy. Środki konserwujące są jednak silnie uczulające i zaraz po środkach zapachowych są najczęstszą przyczyną reakcji alergicznej na kosmetyk. Przykładowo reakcją na formaldehyd i jego pochodne może być przesuszenie, pieczenie, zaczerwienienie będące objawem kontaktowego zapalenia skóry. Aby uniknąć takich reakcji zazwyczaj stosowane są wyzwalacze formaldehydu, które stopniowo uwalniają aldehyd mrówkowy, dzięki czemu są bezpieczniejsze dla skóry. Popularnością cieszą się również naturalne olejki eteryczne, zawierające dużo związków fenolowych, takie jak ekstrakt z drzewa herbacianego, manuka, anyżu, lawendy, czy tymianku. Innymi naturalnymi substancjami hamującymi rozwój drobnoustrojów są witaminy (witamina E, witamina C) oraz ekstrakty np. z pestek grejpfruta, czy z rozmarynu. Mają one działanie antyoksydacyjne oraz zapobiegają jełczeniu olejów i tłuszczów. Należy jednak pamiętać, że wrażliwa skóra będzie podatna na wszelkiego typu alergeny (w szczególności zastosowane w zbyt dużym stężeniu), niezależnie czy są one pochodzenia syntetycznego, czy naturalnego.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona

CAŁA TREŚĆ DOSTĘPNA W "Kosmetyki i Detergenty" nr 2/2023

"Kosmetyki i Detergenty" (wcześniej "Chemia i Biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej") to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.

przemysł kosmetyczny kosmetyki mikrobiologia bezpieczeństwo mikrobiologiczne patogeny konserwanty

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.