W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Polichlorek winylu podstawowym materiałem w produkcji tkanin budowlanych

2018-10-25 / Autor: Anna Jarosik

Agencja badania rynku MarketsandMarketS INC prognozuje przyszły wzrost globalnego rynku tkanin budowlanych. Teraz wart jest on 1,47 mld dolarów, a w 2023 r. ma to być już 2,26 mld dolarów. Wpływ na to będzie miało ożywienie popytu na tkaniny budowlane wykorzystywane przede wszystkim w dość wymagającej i oryginalnej architekturze rozciągliwej (napinania) oraz w zastosowaniach fasadowych i konstrukcyjnych.

Termin „tkanina budowlana” to ogólna nazwa określająca geowłókniny (geosyntetyki) stosowane przez branżę budowlaną. Może obejmować wiele rodzajów geowłóknin bazujących m.in. na polichlorku winylu; politetrafluoroetylenie (PTFE); tetrafluoroetylen etylenu (ETFE). Geowłókniny najczęściej wykonane są z włókien polipropylenowych lub poliestrowych połączonych mechanicznie. Istnieją trzy główne rodzaje tkanin konstrukcyjnych: włóknina wytwarzana metodą igłowania mechanicznego; włóknina z przędzą jednowłóknową (monofilamentem) oraz tkanina tkana szczelinowo folią. Jeśli chodzi natomiast o ich zastosowania, to tutaj wyróżnić możemy architekturę rozciągliwą, markizy i zadaszenia, fasady (w systemach izolacyjnych i wzmocnieniowych).

Geowłókniny są polimerowymi, wysokowydajnymi, trwałymi, wytrzymałymi i odpornymi na zużycie membranami architektonicznymi. Wykazują właściwości samoczyszczące i są odporne na wymagające warunki atmosferyczne. Są wykonane z tkaniny o wysokiej wytrzymałości lub z siatki, na którą dodatkowo, po obu stronach, nakłada się polimerową powłokę ochronną. Pomaga to w kompleksowym zabezpieczeniu konstrukcji przed przenikaniem wilgoci, ciepła i powietrza oraz dodatkowo zabezpiecza tkaninę przed ewentualnymi uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi. Jako materiał budowlany pomaga osiągnąć lekki i futurystyczny design w zastosowaniach architektonicznych.

W zależności od rodzaju i pod względem wartości, zauważono, że segment geowłóknin na bazie PCW ma przed sobą najlepszą przyszłość. Tkanina PCW lub powlekana nim tkanina poliestrowa to jeden z najbardziej opłacalnych materiałów, jeśli chodzi o membrany architektoniczne. Jednocześnie jest to obecnie najlepsza tkanina zarówno do tymczasowych, jak i stałych struktur napięcia. Materiał jest wytwarzany przez powlekanie tkaniny na bazie włókna szklanego lub włókna poliestrowego tworzywem PCW, które to jest polimerowym materiałem powłokowym.

Pod względem generowanej wartości przychodów, to zastosowania w tzw. architekturze rozciągliwej wykazują największy udział w globalnym rynku tkanin budowlanych. Architektura rozciągliwa to napięta konstrukcja membranowa, która obejmuje zarówno membrany, naprężone przewody, jak i konstrukcje stalowe.

Od kilku już lat na świecie zwiększa się akceptacja w zakresie stosowania w branży konstrukcyjnej geowłóknin, jako nowoczesnych technik budowlanych. Dzieje się tak ze względu na liczne zalety geowłóknin w stosunku do konwencjonalnych materiałów używanych w bardziej tradycyjnych budynkach i konstrukcjach.

Sioen Industries (Belgia); Low & Bonar (Wielka Brytania); Sattler AG (Austria); Taiyo Kogyo Corporation (Japonia); Serge Ferrari (Francja) oraz Saint-Gobain (Francja) to podsatwowi gracze na rynku tkanin budowlanych.

polichlorek winylu tkaniny geowłókniny

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.