W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Pielęgnacja ciała jako odpowiedź na różne problemy skórne

2026-03-13 / Autor: Sylwia Grabska-Zielińska1, Maria Świgoń2; 1 Wydział Technologii i Inżynierii Chemicznej, Politechnika Bydgoska im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich; 2 Wyższa Szkoła Nauk o Zdrowiu

Skóra ciała podlega częstym defektom estetycznym oraz zmianom dermatologicznym, które mogą wpływać na jej funkcjonowanie i wygląd. W praktyce konsumenci najczęściej sięgają po produkty pielęgnacyjne dopiero w momencie wystąpienia konkretnego problemu, pomijając profilaktykę i regularne wspieranie procesów regeneracyjnych skóry. Współczesne podejście kosmetologiczne akcentuje jednak znaczenie pielęgnacji celowanej, opartej na dobrze poznanych mechanizmach działania składników aktywnych oraz interdyscyplinarnej wiedzy z zakresu dermatologii, kosmetologii i biotechnologii.

Celem niniejszego artykułu jest przegląd najczęściej występujących problemów dotyczących skóry ciała oraz omówienie substancji aktywnych o potwierdzonym działaniu, które mogą być wykorzystane w formulacjach kosmetycznych stosowanych zarówno w pielęgnacji domowej, jak i profesjonalnej. Analizie poddano takie wyzwania skórne, jak przebarwienia, rogowacenie okołomieszkowe, łojotok i zmiany trądzikowe, cellulit oraz nadmierna tkanka tłuszczowa, a także rozstępy. Przedstawiono najistotniejsze mechanizmy leżące u podłoża tych zmian oraz wskazano składniki aktywne o udokumentowanej skuteczności, które stanowią podstawę nowoczesnych strategii pielęgnacyjnych ukierunkowanych na poprawę kondycji skóry ciała.

Przebarwienia

W zależności od przyczyn i mechanizmów powstawania najprościej przebarwienia można podzielić na przebarwienia posłoneczne (wynikające ze wzmożonej syntezy melanin) oraz pozapalne (powstające na podłożu toczącego się stanu zapalnego).

Podczas gdy hiperpigmentacje posłoneczne objawiają się w obszarach ciała najczęściej eksponowanych na światło słoneczne, takich jak kark, ramiona, dekolt, golenie czy grzbiety dłoni, przebarwienia pozapalne typu PIE (ang. Post-Inflammatory Erythema) są najczęściej pozostałością po ustępujących trądzikowych zmianach zapalnych umiejscowionych na klatce piersiowej, ramionach i górnej części pleców. W rezultacie ekspozycji przebarwień typu PIE o podłożu naczyniowym na promieniowanie UV bez odpowiedniej fotoprotekcji, szybko mogą one przekształcić się w hiperpigmentacje typu PIH (ang. Post-Inflammatory Hyperpigmentation), związane z dodatkowym nagromadzeniem się melanin w ich obszarze.

Skuteczna terapia przebarwień obejmuje więc nie tylko poznanie ich rodzaju, głębokości położenia i mechanizmu powstawania, ale również dobór odpowiednich składników aktywnych. Do substancji aktywnych najczęściej stosowanych w terapii przebarwień należą zarówno związki o działaniu depigmentującym, antyoksydacyjnym, jak i składniki przeciwzapalne czy wspierające regenerację bariery naskórkowej. Ich dobór zależy od rodzaju i etiologii przebarwień.

Zmniejszanie widoczności hiperpigmentacji związanych z nadmiernym nagromadzeniem melanin (brązowe) powinno opierać się na substancjach o działaniu: