Normy dotyczące chemicznych preparatów dezynfekcyjnych

• Strona główna
• Artykuły
• Normy dotyczące chemicznych preparatów dezynfekcyjnych

2016-04-21  / Autor: Izabela Betlej, Theta Doradztwo Techniczne

Produkty, których celem jest higieniczna lub chirurgiczna dezynfekcja rąk, dezynfekcja powierzchni w miejscach użyteczności publicznej, takich jak szkoły, przedszkola, sale gimnastyczne, dezynfekcja pomieszczeń produkcji żywności lub hodowli zwierząt oraz dezynfekcja wody pitnej, basenowej, ścieków i powietrza są produktami biobójczymi. Warunki dopuszczenia do obrotu produktów biobójczych reguluje ustawa z 9 października 2015 r. o produktach biobójczych oraz Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 528/2012 z 22 maja 2012 r. w sprawie udostępnienia na rynku i stosowania produktów biobójczych. Jednym z kryteriów dopuszczenia preparatów biobójczych do obrotu jest potwierdzenie skuteczności działania w deklarowanym zakresie. Zgodnie z wytycznymi przedstawionymi przez Urząd Rejestracji Leków, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych skuteczność przeciwdrobnoustrojowa dezynfektantów powinna być potwierdzona badaniami wykonanymi normami uznanymi międzynarodowo lub zalecanymi przez OECD albo metodami zaakceptowanymi przez Prezesa Urzędu Rejestracji. Wybór metod oceny skuteczności zależy od przeznaczenia produktu względem określonej grupy mikroorganizmów, obszaru zastosowania, czy warunków środowiska (tzw. warunków czystych lub brudnych). Przy wyborze metod oceniających i potwierdzających skuteczność dezynfektantów pomocna jest norma PN-EN 14885: 2008 „Chemiczne  środki  dezynfekcyjne  i  antyseptyczne  – Zastosowanie  Norm  Europejskich  do  chemicznych  środków  dezynfekcyjnych i antyseptycznych”, w której podano zestawienie większości dotychczas opublikowanych norm, służących do oceny skuteczności produktów przeznaczonych do dezynfekcji, stosowanych w obszarach medycznym, weterynaryjnym, spożywczym, przemysłowym, domowym i instytucjonalnym. Norma ta ponadto dostarcza dane na temat doboru szczegółowych warunków prowadzenia testu, takich jak wybór odpowiedniego czasu kontaktu, temperatury badania, warunków środowiskowych oraz mikroorganizmów.

Preparaty dezynfekcyjne mogą wykazywać działanie bakteriobójcze, grzybobójcze, wirusobójcze, prątkobójcze, w tym bójcze wobec prątków gruźlicy, sporobójcze. Działanie to sprawdza się w warunkach laboratoryjnych na najbardziej opornych szczepach i w najbardziej restrykcyjnych warunkach. W celu udokumentowania skuteczności dezynfektantów w określonych obszarach stosowania, wobec określonych grup mikroorganizmów, należy wykonać badania ilościowe (tzw. badania fazy 2, etap 1 lub/i badania fazy 2, etap 2) odzwierciedlające warunki praktycznego stosowania, w których uzyskuje się wymagany normami poziom redukcji mikroorganizmów. Jeżeli zatem deklaruje się działanie bakteriobójcze preparatu przeznaczonego do dezynfekcji zabrudzonej powierzchni w zakładach produkcji żywności, to należy tę skuteczność udokumentować badaniami z zastosowaniem nośników oraz wybrać obligatoryjne dla danej normy warunki prowadzenia testu, a uzyskany poziom redukcji kolonii bakterii powinien wynosić lg ≥ 4.

W badaniach środków dezynfekcyjnych stosuje się szczepy mikroorganizmów charakterystyczne dla danego obszaru zastosowania. W przypadku produktów przeznaczonych do dezynfekcji rąk metodą wcierania powinien to być szczep E. coli K12 NCTC 10538. W przypadku produktów, których przeznaczeniem jest dezynfekcja powierzchni płaskich w obszarze weterynaryjnym należy wybrać szczepy E. hirae, P. vulgaris, P. aeruginosa i S. aureus. Poza szczepami obligatoryjnymi zawsze można wykonać próby skuteczności produktu wobec dodatkowych szczepów wymienionych lub też nie wyszczególnionych w normach.

CAŁY ARTYKUŁ ZNAJDĄ PAŃSTWO W NR 1/2016 KWARTALNIKA "CHEMIA I BIZNES. RYNEK KOSMETYCZNY I CHEMII GOSPODARCZEJ". ZAPRASZAMY.

detergentychemia gospodarczadezynfekcjadezynfektanty