Chemia i Biznes

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Konfiguracja makiety

Lotos może budować instalację DCU w Projekcie EFRA

2016-03-14

Grupa Lotos może już rozpoczynać budowę instalacji opóźnionego koksowania (DCU) oraz instalacji hydroodsiarczania benzyny (CNHT), które są kluczowymi częściami projektu EFRA, czyli zwiększającego efektywność rafinerii w Gdańsku.

Jak informuje Grupa Lotos, pierwsze prace budowlane związane z przygotowaniem terenu pod instalację DCU powinny rozpocząć się na przełomie marca i kwietnia tego roku. Pozyskiwanie odpowiednich decyzji dla realizacji Projektu EFRA przebiega bowiem zgodnie z założeniami.

Aby zachować planowy harmonogram prac i reżim kosztów całej inwestycji, dokumentację niezbędną do uzyskania pozwoleń na budowę spółka musiała składać znacznie wcześniej. Niektóre dokumenty nawet kilka lat przed zakładanym rozpoczęciem prac budowlanych. Druki poświadczające, że budowa nowych instalacji nie wpłynie negatywnie na środowisko złożono w gdańskim urzędzie miasta jeszcze w lipcu 2013 r.

Wnioski o pozwolenie na budowę zostały złożone w imieniu dwóch firm: Grupy Lotos i Lotos Asfalt, ponieważ Projekt EFRA jest realizowanych wspólnie przez te spółki.

- Pozwolenie na realizację dwóch kluczowych instalacji w Projekcie EFRA jest niezwykle ważne dla planowej realizacji tej inwestycji. Teraz, gdy mamy zgodę na budowę instalacji DCU i CNHT automatycznie uruchamiane są kolejne obszary działań. Dla nas to ogromna satysfakcja, że proces projektowania i uzyskiwania kolejnych zgód administracyjnych przebiega tak sprawnie – podkreśla Grzegorz Błędowski, dyrektor Projektu EFRA.

Na każdym etapie przygotowywania dokumentacji i zaświadczeń konieczna jest szczególna staranność i dokładność nie tylko w terminowym dostarczaniu odpowiednich pism, ale w zakresie ich zawartości. Proces zbierania właściwych dokumentów był długi i wymagający. Musiał objąć nie tylko oświadczenia o prawie do dysponowania terenem budowy, wzajemne upoważnienia Grupy Lotos i Lotos Asfalt do prac na terenach do nich należących, ale i inne specjalistyczne zaświadczenia i załączniki. Dokumentacja budowy instalacji DCU wymagała np. zgody dowództwa sił zbrojnych RP na zbudowanie obiektu wyższego niż 50 m. Spółka korzystała w procesie przygotowywania dokumentacji także z pomocy specjalistów i ekspertów z zewnętrznych instytucji.

– Musimy mieć pełną gwarancję, że składana przez nas kompleksowa dokumentacja jest kompletna. Dlatego w opiniowanie i przygotowywanie projektów zaangażowaliśmy specjalistów wszystkich branż z naszych biur w Grupie Lotos oraz Lotos Asfalt. Projekty opiniowało tylko po stronie Lotosu aż 20 osób – podkreśla Tadeusz Wróbel, kierownik Zespołu Branżowo-Technicznego w Grupie Lotos.

Uzyskane dotychczas pozwolenia to mniej niż połowa wszystkich związanych z Projektem EFRA. Na samą budowę i modernizację estakad potrzeba czterech pozwoleń. Ważne jest jednak, że Lotos posiada już pozwolenia na budowę najważniejszych, największych instalacji Projektu EFRA. Większość pozwoleń dotyczy inwestycji znajdujących się pod nadzorem banków kredytujących Projekt EFRA. Ich doradca techniczny musi w ciągu dwóch tygodni od uprawomocnienia otrzymać angielski tekst pozwoleń na budowę. Kolejnym odpowiedzialnym zadaniem dla inżynierów Lotosu będzie uzyskanie pozwolenia zintegrowanego dla nowej konfiguracji rafinerii po realizacji Projektu EFRA oraz przygotowanie raportu o bezpieczeństwie.

Instalacja opóźnionego koksowania DCU (Delayed Coking Unit) to główna instalacja Projektu EFRA, która przerabiać będzie w ciągu godziny 160 ton wsadu: pozostałości próżniowej, asfaltu SDA (z instalacji ROSE), asfaltu PDA, a także ekstrakty furfurolowe i frakcje slopowe. Rocznie będzie to razem ok. 1,4 mln ton. Surowiec dla tej instalacji składający się z w/w komponentów, po podgrzaniu w ciągu wymienników ciepła, podawany będzie najpierw do kolumny destylacyjnej, skąd pompą wsadową poprzez piec trafi do wielkiego, pionowego zbiornika – reaktora (coke drum).

W zbiorniku tym przebiega proces głębokiego krakingu termicznego z wydzieleniem koksu. Proces koksowania będzie odbywał się naprzemiennie w dwóch takich zbiornikach. W jednym zbiorniku będzie przebiegał proces koksowania, a w drugim chłodzenie, wycinanie i usuwanie koksu. Wewnątrz zbiornika, w temperaturze ok. 500 st. C, w wyniku procesu krakowania, czyli zrywania wiązań w długich łańcuchach węglowodorów, powstają nowe cząsteczki o mniejszym ciężarze molowym – charakterystyczne dla paliw. Najcięższe węglowodory zmienią się w produkt finalny, czyli koks.

Z kolei instalacja CNHT (Coker Naphtha Hydrotreating) odpowiedzialna jest za oczyszczanie frakcji benzynowej. Zanieczyszczona siarką, azotem i olefinami frakcja benzynowa transportowana jest z kolumny destylacyjnej instalacji DCU do położonej obok instalacji CNHT. Tam podlega hydrorafinacji z użyciem wodoru. Następnie, jako benzyna surowa, trafia do zbiorników, skąd transportowana jest rurociągiem do portu na sprzedaż.


przemysł petrochemicznyprawoGrupa Lotos

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos  

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.

Dodaj komentarz

Redakcja Portalu Chemia i Biznes zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu. Twój komentarz wyświetli się zaraz po tym, jak zostanie zatwierdzony przez moderatora. Dziękujemy i zapraszamy do dyskusji!


WięcejNajnowsze

Więcej aktualności





WięcejNajpopularniejsze

Więcej aktualności (192)



WięcejPolecane

Więcej aktualności (97)





WięcejSonda

Czy fake newsy w branży chemicznej to problem?

Zobacz wyniki

WięcejW obiektywie