2024-11-25 / Autor: Katarzyna Antoniak, Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Nowych Syntez Chemicznych / Artykuł sponsorowany
Dynamiczny rozwój technologii wytwarzania zielonego H2 nie zmniejsza stałego zainteresowania obniżaniem wskaźników energetycznych i emisyjności konwencjonalnych wielkoskalowych wytwórni szarego wodoru i chemikaliów. Elementarne wyzwania w tym obszarze dotyczą m.in. technologicznych problemów towarzyszących konwersji surowców alternatywnych w stosunku do węglowodorów (np. biomasy i niektórych odpadów) do wodoru i podstawowych chemikaliów. Ulepszenie dotychczas stosowanych katalizatorów czy też opracowanie nowych układów katalitycznych spełniających nowe wymagania warunkuje zwykle wdrożenie bardziej ekologicznych a jednocześnie wydajnych technologii wodorowych do praktyki gospodarczej.
Ważnym etapem otrzymywania wodoru jest egzotermiczna, katalityczna parowa konwersja tlenku węgla (HTS: high-temperature water-gas shift): CO + H2O ⇄ H2 + CO2. Proces HTS w obecnej praktyce przemysłowej prowadzony jest na katalizatorach opartych na formule redukowalnych tlenków Fe–Cr–Cu. Istotnym ich mankamentem jest konieczność prowadzenia procesu przy stosunkowo relatywnie wysokim stosunku H2O/C. Korzystne technologicznie obniżenie tej wartości wiąże się z ryzykiem tworzenia się w strukturze materiału katalitycznego węglika żelaza, katalizującego reakcje uboczne, w wyniku których konsumowany jest wodór. Wywołuje to szereg niekorzystnych konsekwencji procesowych i prowadzi do zmniejszenia efektywności procesu wytwarzania wodoru.
Eliminacja wad konwencjonalnych katalizatorów HTS opartych na formule Fe-Cu-Cr, tj. wyeliminowanie Cr oraz obniżonej selektywności przy zmniejszonym nasyceniu gazu procesowego parą wodną jest obiektem stałego zainteresowania przemysłu jak i środowiska naukowego. Poszukiwania formuły bezchromowych katalizatorów HTS dostosowanych do eksploatacji przy zróżnicowanym stosunku H2O/C skupiają się na układach na bazie metali szlachetnych, domieszkowaniu glinem układów hematytowych czy układach opartych o zdyspergowane metale osadzone na nośnikach CeO2 lub Al2O3. Obecnie, w ramach projektu Eco_CatWGS (projekt Lider NCBR) realizowanego przez zespół dr Katarzyny Antoniak-Jurak (Łukasiewicz – INS) fazę finalnych testów przechodzi nowy katalizator oparty na specyficznym układzie mieszanych tlenków promowanych potasem. Konsekwencją zastosowania nieredukowalnych tlenków jako zasadniczego komponentu katalizatora jest wysoka aktywność w temperaturze nawet 330 °C a jednocześnie wysoka selektywność w kierunku reakcji parowej konwersji CO. Wielowariantowe podejście na etapie projektowania do użytkowej postaci katalizatora skutkuje możliwością formowania materiału katalitycznego w kształtki o zróżnicowanej geometrii (walec, trillobe, pierścień) dla uzyskania wysokiego rozwinięcia powierzchni geometrycznej na jednostkę objętości złoża oraz minimalizację strat ciśnienia strumienia gazu procesowego płynącego przez wsad katalizatora. Nie mniej istotnym atutem nowego katalizatora jest zastosowanie bezchromowej formuły materiału katalitycznego. Eliminuje to zarówno problemy związane z aktywacją katalizatora, lecz przede wszystkim z narażeniem obsługi podczas jego instalacji w reaktorze przemysłowym.
Rezultaty testów nowego katalizatora w laboratorium, lecz w warunkach zbliżonych do warunków przemysłowego procesu HTS skłaniają do optymistycznych wniosków. Obserwuje się wysoki a jednocześnie trwały poziom aktywności i selektywności katalizatora oraz wysoką odporność mechaniczną kształtek na warunki procesowe. Nowy typ katalizatora HTS opracowanego w ramach projektu Lider XII będzie mógł znaleźć zastosowanie zarówno w małych, jak i wielkoskalowych wytwórniach wodoru na potrzeby syntez chemikaliów i paliw w sposób pozbawiony mankamentów konwencjonalnych katalizatorów stosowanych w tym procesie.
Projekt: LIDER/10/0062/L-12/20/NCBR/2021 pt.: „Nowy przyjazny dla środowiska katalizator procesu parowej konwersji CO”
.jpg)
Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Nowych Syntez Chemicznych (Łukasiewicz – INS) jest jednostką o ugruntowanej pozycji w obszarze katalizy stosowanej i procesów katalitycznych. Łukasiewicz – INS jest także producentem heterogenicznych katalizatorów, sorbentów i nośników. Efektem działalności Instytutu jest kompleksowa oferta dla podmiotów gospodarczych sektora chemicznego - od technologii wytwarzania, przez modelowanie i optymalizację reaktorów z wsadami katalitycznymi, po wsparcie w ich stosowaniu.
Osoba do kontaktu: katarzyna.antoniak@ins.lukasiewicz.gov.pl
WięcejSklep
Książka: Surfaktanty i ich zastosowanie w produktach kosmetycznych
95.00 zł
Książka: Zagęstniki (modyfikatory reologii) w produktach kosmetycznych
78.00 zł
“Chemia i Biznes” nr 3/2026
30.00 zł
"Kosmetyki i Detergenty" nr 2/2026
30.00 zł
Emulsje i inne formy fizykochemiczne produktów kosmetycznych. Wprowadzenie do recepturowania
108.00 zł
Bilety - XI Konferencja Przemysłu Chemii Budowlanej
627.30 zł
WięcejNajnowsze
WięcejNajpopularniejsze
WięcejPolecane
WięcejSonda
Czy w Twojej firmie brakuje specjalistów z branży chemicznej (inżynierowie procesowi, chemicy, automatycy)?
WięcejW obiektywie
Clean & Care Forum 2026+: dialog kluczem do konkurencyjności
Ponad 130 przedstawicieli przemysłu, administracji, nauki i organizacji branżowych spotkało się w Warszawie...
PCI Days: trzy dni dla przemysłu farmaceutycznego, kosmetycznego oraz suplementów diety
W dniach 16-18 czerwca 2026 roku w EXPO XXI Warszawa odbyła się VII edycja Targów PCI Days -...
Druga edycja Międzynarodowej Konferencji Przemysłu Kosmetycznego potwierdziła potrzebę spotkań branży kosmetycznej
170 osób uczestniczyło w drugiej edycji Międzynarodowej Konferencji Przemysłu Kosmetycznego....
Jubileuszowa edycja Międzynarodowej Konferencji Przemysłu Detergentowego pełna nowości i inspiracji
175 osób uczestniczyło w 15. edycji Międzynarodowej Konferencji Przemysłu Detergentowego, która...