Chemia i Biznes

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Konfiguracja makiety

Irène Joliot-Curie śladami własnej matki

2021-06-30

Chociaż “niedaleko pada jabłko od jabłoni” jest bardzo powszechnym powiedzeniem, to idealnie opisuje Irène Joliot-Curie, córkę Marii Skłodowskiej-Curie i kolejną bohaterkę serii „Poczet Chemików Polskich” zainicjowanej przez firmę PPG. Między Irène a jej mężem zdecydowanie była chemia, ponieważ w 1935 dostali wspólnie nagrodę Nobla za odkrycie sztucznej promieniotwórczości.

W ramach cyklu „Poczet Chemików Polskich” zainicjowanego przez firmę PPG przedstawiamy sylwetkę Irène Joliot-Curie, jednej z kobiecych osobowości, która zrewolucjonizowała świat nauki.

Irène, starsza córka Marii Skłodowskiej-Curie i Piotra Curie, urodziła się w Paryżu w 1897 roku. Do 12 roku życia odbierała edukację w domu, w niewielkiej „szkole”, stworzonej przez wybitnych uczonych. Nauczycielami byli Maria Skłodowska-Curie (fizyka), Paul Langevin (matematyka), Jean Perrin (chemia).

Irène Joliot-Curie odziedziczyła wiele cech charakteru po rodzicach, również ich naukowy geniusz. Miała silną osobowość, była naturalna, bezpośrednia i samowystarczalna. Jako dziecko miała kontakt z ojczyzną matki – wakacje spędzała m.in. w Kościelisku, w posiadłości Bronisławy i Kazimierza Dłuskich, co więcej młoda Irène mówiła po polsku.

Wpojone przez matkę Marię zamiłowanie do sportu towarzyszyło Irène przez całe życie. Jeździła na rowerze i łyżwach, doskonale pływała, uwielbiała też jazdę konno i narciarstwo. Zaskakujący może być fakt, że starsza córka Marii Skłodowskiej-Curie interesowała się też wschodnimi sztukami walki, które propagowała. W 1936 r. wraz z dziennikarzem Charlesem Faroux założyła w Paryżu klub o nazwie "Jiu-jitsu Club de France", w którym nauczano tej tradycyjnej japońskiej techniki walki wręcz.

W 1914 r. Irena ukończyła nowatorską szkołę Collège Sévigné i rozpoczęła studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym na Sorbonie, co zbiegło się z wybuchem I Wojny Światowej.

W 1916 r. dołączyła do swojej matki i wspólnie organizowały służbę radiologiczną we francuskim Czerwonym Krzyżu. Irène wraz z matką jeździła po ogarniętą wojną Europie Peugeotem, w którym miały "mobilny punkt rentgenowski". Maria Skłodowska-Curie przerobiła swojego peugeota na wóz radiologiczny, którego nazywano na jej cześć "Małym Curie".

To właśnie tam robiły prześwietlenia rannym żołnierzom. Irène zajmowała się też szkoleniami - prowadziła m.in. lekcje na terenie Belgii dla miejscowych lekarzy. Za swoją postawę w czasie I Wojny Światowej została odznaczona przez rząd francuski orderem.

Irène Joliot-Curie urodziła się w czasach tworzenia nauki o radioaktywności, a całe życie zawodowe poświęciła jej badaniu. Po wojnie, w 1921 r. ukazała się jej pierwsza praca naukowa, poświęcona wyznaczeniu masy atomowej chloru pochodzącego z różnych minerałów. W doktoracie obronionym w roku 1925 badała cząstki alfa wysyłane przez polon.

Pisał o niej nawet New York Times: - „Tysięczny tłum wypełnił salę konferencyjną, kiedy córka dwojga niezrównanych geniuszy naszej epoki spokojnie odczytywała swoją znakomitą pracę1".

9 października 1926 r. Irène Curie poślubiła o dwa i pół roku młodszego od siebie Frédérica Joliot, inżyniera fizyka, który od 1925 r. zaczął pracować jako asystent Marii Skłodowskiej-Curie w Instytucie Radowym. Mieli dwoje dzieci - Hélène i Pierre’a.

Duet Joliot odkrył sztuczną promieniotwórczość. Było to jedno z najważniejszych odkryć XX stulecia - wielki triumf tandemu Joliot-Curie, który w 1935 r. zaowocował Nagrodą Nobla z chemii w uznaniu za odkrycie sztucznej promieniotwórczości – syntezy nowych nuklidów promieniotwórczych. Dzięki temu odkryciu promieniotwórcze izotopy stosowane m.in. w medycynie mogły być wytwarzane szybko i tanio, w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie. Wykorzystuje się je m.in. przy leczeniu nadczynności tarczycy. Irène Joliot-Curie została drugą kobietą w historii, która otrzymała Nagrodę Nobla.

W ciągu 34 lat swej działalności naukowej Irène Joliot-Curie ogłosiła drukiem, jako autorka lub współautorka, 76 oryginalnych prac badawczych, w tym 33 wspólnie z mężem Frédéricem. Publikacje poświęcone były różnym aspektom promieniotwórczości. Za zasługi naukowe kilkanaście uniwersytetów z całego świata nadało jej doktorat honorowy. Warto nadmienić, że jednocześnie jej zapał do badań naukowych był tak duży, że nawet pogarszający się stan zdrowia nie mógł powstrzymać Irène od pracy w laboratorium.

Państwo Joliot-Curie często odwiedzali  Polskę. Najczęściej ze względu na rocznice związane z Marią Skłodowską-Curie. Małżonkowie byli m.in. gośćmi Światowego Kongresu Intelektualistów w Obronie Pokoju, który odbył się we Wrocławiu w 1948 r. (propagandowe wydarzenie komunistyczne). Niedługo po tym wydarzeniu stan jej zdrowia zaczął się pogarszać. Irène Joliot-Curie zmarła w Paryżu 17 marca 1956 roku na białaczkę. Dwa lata później umarł Frédéric. Oboje pochowani są na podparyskim cmentarzu w Sceaux.


PPGludzie

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos  

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.

Dodaj komentarz

Redakcja Portalu Chemia i Biznes zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu. Twój komentarz wyświetli się zaraz po tym, jak zostanie zatwierdzony przez moderatora. Dziękujemy i zapraszamy do dyskusji!


WięcejNajnowsze

Więcej aktualności





WięcejNajpopularniejsze

Więcej aktualności (192)



WięcejPolecane

Więcej aktualności (97)





WięcejSonda

Czy ceny energii mają wpływ na działalność Twojej firmy?

Zobacz wyniki

WięcejW obiektywie