Chemia i Biznes

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Konfiguracja makiety

Gemini surfaktanty – związki powierzchniowo czynne na drodze zrównoważonego rozwoju

2022-10-18  / Autor: Justyna Brycka, INTER-IODEX Sp. z o.o.

Oddziaływania na granicy faz są fundamentalne zarówno z punktu widzenia procesów życiowych, jak i wielu przemysłowych procesów fizykochemicznych. Powstanie korzystnych parametrów termodynamicznych umożliwiających transfer reagentów w strefie międzyfazowej ułatwiają związki powierzchniowo czynne (surfaktanty).

Surfaktanty są związkami organicznymi zbudowanymi z części hydrofobowej i części hydrofilowej, umożliwiającej rozpuszczenie związku w wodzie. Część hydrofobowa jest najczęściej prostym lub rozgałęzionym podstawnikiem węglowodorowym zawierającym od ośmiu do 18 atomów węgla w łańcuchu. Część hydrofilową stanowią grupy polarne lub jonowe. Strukturalna równowaga pomiędzy częścią hydrofobową i częścią hydrofilową, HLB, jest odpowiedzialna za podstawowe właściwości surfaktantów w roztworze; obniżenie napięcia powierzchniowego, właściwości emulgujące, myjące i solubilizujące.

Z uwagi na charakter grupy polarnej surfaktanty dzieli się na anionowe, niejonowe, kationowe i amfoteryczne.

Surfaktanty w roztworach wodnych, w stężeniach użytkowych, nie występują w postaci wolnych, pojedynczych cząsteczek, ale ulegają agregacji, przyjmując najbardziej termodynamicznie stabilną formę miceli. Micele mają najczęściej kształt kulisty, jakkolwiek w zależności od rodzaju surfaktantu i jego stężenia, micele mogą tworzyć inne morfologicznie formy.

Jednym z podstawowych kryteriów oceny surfaktantu jest stężenie micelizacji (cmc), czyli stężenie, w którym w roztworze zaczynają się tworzyć micele. Im niższa wartość cmc, tym wyższa aktywność powierzchniowa surfaktantu.


\
CAŁA TREŚĆ DOSTĘPNA W "Chemia i Biznes. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej" nr 3/2022

"CiB. Rynek Kosmetyczny i Chemii Gospodarczej" to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.


chemia gospodarczadetergentyzrównoważony rozwójsurfaktantysurfaktanty geminizwiązki powierzchniowo czynne

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos  

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.

Dodaj komentarz

Redakcja Portalu Chemia i Biznes zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu. Twój komentarz wyświetli się zaraz po tym, jak zostanie zatwierdzony przez moderatora. Dziękujemy i zapraszamy do dyskusji!


WięcejNajnowsze

Więcej aktualności



WięcejNajpopularniejsze

Więcej aktualności (192)



WięcejPolecane

Więcej aktualności (97)



WięcejSonda

Jak oceniasz obowiązek wprowadzenia sprawozdawczości ESG?

Zobacz wyniki

WięcejW obiektywie