W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Filtry UV i rafy koralowe – czy deklaracja „reef friendly” ma sens?

2022-08-12 / Autor: Agnieszka Procek, specjalista ds. badań i rozwoju, Chitone Sp. z o.o.

Deklaracje środowiskowe w odniesieniu do kosmetyków są coraz bardziej powszechne. Jedną z nich jest „produkt przyjazny dla raf koralowych”. I choć mogłoby się wydawać, że to oświadczenie pasujące raczej do rynków australijskiego czy państw karaibskich, okazuje się, że w dobie mediów społecznościowych zyskuje międzynarodowe znaczenie.

Blaknięcie raf koralowych

Rafy koralowe to zróżnicowane ekosystemy, będące miejscem życia wielu gatunków bezkręgowców, glonów, koralowców oraz ryb. Ich podstawowym „budulcem” są koralowce madreporowe. Żyją one w symbiozie z algami, które nazywa się zooksantellami i to dzięki nim uzyskują składniki odżywce. Również piękne barwy koralowców to zasługa pigmentów koniecznych do fotosyntezy, a obecnych w zooksantellach. Przez blaknięcie koralowców rozumie się utratę przez nich wszystkich lub części symbiotycznych zooksantelli, razem z pigmentami, co powoduje, że widoczny staje się biały „szkielet” koralowców, zbudowany z węglanu wapnia. Może to być proces odwracalny lub nieodwracalny, skutkujący obumieraniem koralowców, a co za tym idzie innych mieszkańców raf.

Blaknięcie jest zjawiskiem, które obserwowano od dawna, ale raczej w skali lokalnej, w wyniku oddziaływania różnych czynników stresowych (zmiany temperatury wody, zarówno na niższą, jak i wyższą, zmiany zasolenia, zanieczyszczenia, destrukcyjne metody połowu, wylesienia przybrzeżne, spływ nawozów sztucznych). Obecnie notowane wielkoobszarowe blaknięcia związane są przede wszystkim z antropogenicznym ociepleniem klimatu.

Filtry UV a blaknięcie raf

Na początku XXI wieku zaczęły ukazywać się publikacje, w których pokazywano negatywny wpływ filtrów UV, stosowanych w kosmetykach, na koralowce. Jedna z pierwszych prac z 2008 roku mówi, że filtry Ethylhexyl Methoxycinnamate (Octinoxate), Benzophenone-3 (Oxybenzone), 4-Methylbenzylidene Camphor w stężeniach ok. 2 ppm powodują blaknięcie koralowców, a zjawisko to jest silniejsze w wyższych temperaturach. Niewielki wpływ lub brak oddziaływania wykazywały Octocrylene, Ethylhexyl Salicylate i Butyl Methoxydibenzoylmethane (Avobenzone). Kolejne opublikowane badania mówiły o blaknięciu koralowców w obecności także filtrów mineralych – nanocząstek dwutlenku tytanu (stężenia 0,1-10 ppm) oraz Zinc Oxide (1 ppm).

Poprzednia strona 1 2 Następna strona