Emisje metanu w przemyśle chemicznym są niewielkie

• Strona główna
• Artykuły
• Emisje metanu w przemyśle chemicznym są niewielkie

2022-03-29

Metan jest znaczącym gazem cieplarnianym, który ma co najmniej 28 razy wyższy współczynnik globalnego ocieplenia niż CO₂. Jest to drugi, po dwutlenku węgla, największy czynnik przyczyniający się do zmian klimatycznych. Ponadto jest również źródłem silnych lokalnych zanieczyszczeń powietrza, powodującym poważne problemy zdrowotne. Zmniejszenie emisji metanu ma zatem zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów klimatycznych UE, a także przyczynienia się do realizacji ambicji UE dotyczących zerowej emisji zanieczyszczeń. Komisja Europejska koncentruje się zatem w swojej strategii dotyczącej metanu na redukcji jego emisji w sektorach energetycznych, rolnictwie i branży odpadowej. W tym celu KE zwróciła się do Cefic o więcej informacji na temat emisji metanu w przemyśle chemicznym.

Z analizy przedstawionej przez Cefic wynika, że ​​emisje metanu z rafinerii i zakładów chemicznych stanowią jedynie niewielką część emisji metanu zgłaszanych przez inne zakłady przemysłowe UE i są bardzo małe w porównaniu z emisją CO₂ pochodzącą z rafinerii i zakładów chemicznych. Oto bowiem poziom emisji metanu ze wszystkich rodzajów działalności przemysłowej prowadzonej w UE to 1,642 mln ton, podczas gdy emisja metanu w przemyśle chemicznym w UE to 8,3 tys. ton (w porównaniu do 110,382 tys. ton emisji CO₂), zaś emisje metanu z rafinerii to 16,6 tys. ton (w porównaniu do 134,793 tys. ton emisji CO₂).

Przyglądając się bliżej emisjom metanu w cyklu życia m.in. tworzyw sztucznych, Cefic poinformował, iż emisje te występują w następujących etapach łańcucha dostaw:

- emisje metanu podczas poszukiwania i produkcji ropy i gazu - jest to zdecydowanie największy udział w emisji w całym łańcuchu dostaw;

- emisje dyfuzyjne metanu w rafineriach i krakerach - większość krajów UE posiada programy LDAR (Leak Detection and Repair), których celem jest zmniejszenie emisji rozproszonych. Jednak często zgłaszane są tylko NMLZO (niemetanowe lotne składniki organiczne). Wpływ programów LDAR polega zatem na zmniejszeniu emisji dyfuzyjnych poprzez naprawę nieszczelnego sprzętu, oprzyrządowania i rurociągów. Tym samym więc, mimo że obowiązki sprawozdawcze dotyczą tylko NMLZO, to jednak programy LDAR pomagają zmniejszyć zarówno emisje NMLZO, jak i metanu;

- emisje metanu podczas spalania w piecach i kotłach rafinerii, krakerów i instalacji polimeryzacyjnych;

- emisje metanu w końcowej fazie życia tworzyw sztucznych kończące się w środowisku jako niezbierane śmieci. Jest to spowodowane beztlenowym rozkładem tworzyw sztucznych.

Jak zatem wskazano, największym czynnikiem przyczyniającym się do emisji metanu jest wydobycie gazu i ropy naftowej.

Wkład z pozycji drugiej i trzeciej, po przeliczeniu na ekwiwalentne emisje CO₂, jest niewielki w porównaniu z całkowitymi emisjami ekwiwalentu CO₂ z rafinerii i krakingów. Szacuje się, że emisje z końca życia tworzyw sztucznych są stosunkowo niewielkie, ponieważ rozkład tworzyw sztucznych jest procesem powolnym, a tworzywa sztuczne są tylko częściowo przekształcane w metan. Emisji tych można uniknąć, zapobiegając przedostawaniu się odpadów z tworzyw sztucznych do środowiska.

metanCeficemisjeprzemysł chemiczny