W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Drugie życie folii celulozowych

2021-08-04 / Autor: Dominik Wójcicki

Opakowania z użyciem folii celulozowej spotkać można w każdym hipermarkecie. Produkt służy do pakowania wędlin, ale też owoców, cukierków, serów, artykułów higienicznych i szeregu innych rzeczy. Mało kto jednak wie, że wszystkie tego rodzaju folie produkowane są w jednej tylko na świecie.

Historia folii celulozowej

Wprawdzie folia celulozowa jest przykładem biotworzyw, czyli następnej generacji tworzyw sztucznych, to jednak jej historia jest znacznie dłuższa niż ma to miejsce w przypadku masowych tworzyw sztucznych. Produkt znany jest już od ponad stu lat, a jego produkcja przez dekady odbywała się także w Polsce, w Tomaszowie Mazowieckim w tamtejszych Zakładach Włókien Chemicznych Wistom. Już w 1933 r. powstała tam linia produkcyjna do wytwarzania dwusiarczku węgla, który pozwalał na produkcję wiskozy, zaś ciąg wytwórczy rozwinięto dalej w kierunku produkcji folii barwionej i bezbarwnej – celofanu o nazwie handlowej Tomofan. Ze względu na fakt, że nazwa celofan została zastrzeżona, różni producenci folii z regenerowanej celulozy przyjęli dla swoich folii różne nazwy. W Polsce był wspomniany Tomofan, a dalej: Transparit (Wolff), Diophane (Transparent Papers), Cellofilm (DuPont), Lozofan (Loznica Viskoza) Cellglass, Heliozell, Rayophan (inni). Kolejne dekady przynosiły powiększenie skali produkcji w Tomaszowie Mazowieckim, a popularny celofan stał się powszechnie używanym produktem. Niestety, produkcja celofanu była bardzo uciążliwa dla środowiska, co z biegiem czasu zaczynało nabierać coraz większego znaczenia. W procesie wytwórczym używany był toksyczny disiarczek węgla, który ma też intensywny, nieprzyjemny zapach. W związku z tym, po uruchomieniu produkcji folii poliolefinowych produkcja celofanu znacznie się zmniejszyła. Fabryki wytwarzające ten produkt były stopniowo w Europie zamykane, w końcu pod koniec lat 90. ubiegłego wieku taki sam los spotkał zakład w Tomaszowie Mazowieckim.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona

CAŁA TREŚĆ DOSTĘPNA W "Chemia i Biznes" nr 4/2021

Chemia i Biznes” to dwumiesięcznik biznesowo-gospodarczy, stworzony z myślą o firmach poszukujących rzetelnej, aktualnej i profesjonalnie przygotowanej informacji na temat rynku chemicznego i sektorów powiązanych.

folie celulozowe rynek opakowaniowy Futamura Zakłady Włókien Chemicznych Wistom celofan Innovia Films

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.