Biodegradowalność kosmetyków – moda, konieczność czy wyzwanie?

• Strona główna
• Artykuły
• Biodegradowalność kosmetyków – moda, konieczność czy wyzwanie?

2025-01-22  / Autor: Agnieszka Procek, specjalistka ds. Regulatory Affairs, Marion Sp. z o. o.

Metody badania biodegradacji

Biodegradowalność jest miarą podatności substancji na rozkład pod wpływem mikroorganizmów. Wyrażana jest w procentach, które określają, jak zmieniają się wskaźniki, dzięki którym śledzi się postęp procesu.

W zależności od rodzaju testu, wskaźnikami są: ubytek rozpuszczonego węgla organicznego (DOC), stosunek BZT/ChZT (Biologiczne Zapotrzebowanie Tlenu / Chemiczne Zapotrzebowanie Tlenu – dla całkowitej mineralizacji), ilość wytworzonego dwutlenku węgla do teoretycznej ilości CO₂ przy całkowitej mineralizacji (CO₂/ThCO₂). Jeśli w procesach rozkładu nie biorą udziału mikroorganizmy, nie można mówić o biodegradacji.

Na czym polega badanie łatwej biodegradacji? W szklanym naczyniu wypełnionym buforem umieszcza się inokulum, czyli zawiesinę mikroorganizmów (np. pochodzący z oczyszczalni ścieków osad czynny). Do tego dodaje się małą, określoną ilość badanej substancji i inkubuje przez 28 dni, podczas których monitoruje się określony parametr – najczęściej ubytek tlenu lub powstawanie dwutlenku węgla. Aby ukończyć test z pozytywnym rezultatem, musi zostać osiągnięty wymagany poziom (60-70%) biodegradacji, a wynik odnosi się do próbki kontrolnej.

Standardowe testy biodegradacji rozpatrują degradację w środowisku wodnym w warunkach tlenowych. 

CAŁA TREŚĆ DOSTĘPNA W "Kosmetyki i Detergenty" nr 4/2024

"Kosmetyki i Detergenty" to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.

kosmetykiprzemysł kosmetycznybiodegradowalnośćbiodegradacja