Badania wdrożeniowe kosmetyków

• Strona główna
• Artykuły
• Badania wdrożeniowe kosmetyków

2021-01-06  / Autor: Joanna Igielska-Kalwat, Laboratorium Symbiosis, Poznański Park Naukowo-Technologiczny

Badania dermatologiczne

Do metod stosowanych w ocenie działania drażniącego badanego produktu kosmetycznego z wykorzystaniem testów naskórkowych (ocena dermatologiczna) należą: testy jednorazowej aplikacji pod okluzją, tzw. testy płatkowe (ang. on-time occlusive tests). Testy dermatologiczne (Patch test) przeprowadzane są na gotowej recepturze kosmetyków na grupie osób testujących (tzw. probantów). Patch testy wykonuje się w celu wykrycia alergii kontaktowej (opóźnionej) na różnego rodzaju związki (kosmetyki, metale, leki, substancje zapachowe, żywice naturalne). Badanie polega na umieszczeniu próbki badanej substancji w specjalnej komorze przymocowanej na hipoalergicznym przylepcu, naklejeniu na skórze grzbietu i pozostawieniu na 48 godzin. Oceny reakcji skórnej dokonuje się bezpośrednio po zdjęciu przylepców (ok. 48 godzin po założeniu), a także w kilku kolejnych dniach (tj. po 72 godz. i 96 godz.). Testy jednorazowej aplikacji nie odzwierciedlają jednak autentycznego narażenia w życiu codziennym. Kontakt z czynnikiem wywołującym podrażnienie jest najczęściej długotrwały i powtarzalny.

Stworzono liczne modele mające na celu odwzorowanie kontaktu z czynnikiem podrażniającym, przebiegającego w warunkach codziennych. Do najczęściej wykorzystywanych w ocenie dermatologicznej testów należą: test Schwartza-Pecka, testy wielokrotnej aplikacji w teście płatkowym (ang. repeated occlusive tests ROT) oraz testy powtarzanej otwartej aplikacji (ang. repeated open application tests ROAT), testy płatkowe z powtarzalnym użyciem płatka (ang. Human Repeated Insult Patch Tests – HRIPT), z przerywaną ekspozycją (test Draize’a, Shelanskiego-Shelanskiego i Vossa-Grifftha), z ciągłą ekspozycją (zmodyfikowany test Draize’a) oraz wzmocnienia (ang. Human Maximization Test).

Część jednostek badawczych dodatkowo przeprowadza tzw. badania drażniące, które wykonywane są w formie testu na błonie omoczniowej jajka kurzego (test Luepke’go). Metoda ta umożliwia ograniczenie testów przeprowadzanych do tej pory na zwierzętach (np. na oku królika). Testy na probantach mają za zadanie dostarczenie informacji na temat właściwości drażniących preparatu, czy nie powoduje on zaczerwienienia skóry lub nie wywołuje innych efektów niepożądanych (np. swędzenia, złuszczania się naskórka, zmian chorobowych skóry).

CAŁY ARTYKUŁ DOSTĘPNY JEST W NR 4/2020 KWARTALNIKA "CHEMIA I BIZNES. RYNEK KOSMETYCZNY I CHEMII GOSPODARCZEJ". ZAPRASZAMY

przemysł kosmetyczny