W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Aktualne wymagania prawne dla sektora opakowań do kosmetyków i detergentów

2025-10-20 / Autor: Kamila Okólska, Regulatory Specialist, Centrum Ekotoksykologiczne Sp. z o.o.

Opakowanie to jeden z kluczowych elementów strategii marketingowych, który w dzisiejszych realiach często decyduje o sukcesie produktu na rynku. Atrakcyjny, nowoczesny design oraz estetyczne detale wyróżniają produkt na półce, odpowiadając na aktualne trendy i oczekiwania konsumentów. Mimo rosnącego znaczenia aspektów wizualnych, fundamentalną funkcją opakowania pozostaje ochrona zawartości produktu, zachowanie jego właściwości oraz trwałości podczas transportu i przechowywania. Równie istotna jest funkcjonalność ̶ zapewnienie wygody i higieny użytkowania, a także przekazanie konsumentom niezbędnych informacji dotyczącego produktu: od składu, poprzez sposób aplikacji, aż po środki ostrożności. Coraz większe znaczenie zyskują również aspekty środowiskowe oraz możliwość ponownego wykorzystania lub recyklingu materiału. Artykuł przedstawia wymagania stawiane opakowaniom w branży kosmetycznej i detergentowej, wynikające z obowiązujących regulacji prawnych, w tym dotyczących m.in. bezpieczeństwa użytkowania produktów, oznakowania, przejrzystości przekazu czy ogólnego zarządzania opakowaniami.

Opakowania pod lupą przepisów UE

Opakowania stanowią integralną część produktów kosmetycznych i detergentowych, współtworząc ich finalną formę wprowadzaną na rynek Unii Europejskiej. Ich aspekty prawne nie opierają się wyłącznie na sektorowych regulacjach, takich jak Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych oraz Rozporządzenia (WE) nr 648/2004 w sprawie detergentów, ale obejmują także wiele innych wymogów legislacyjnych, które niejednokrotnie stanowią fundament dla zapewnienia bezpiecznego stosowania produktu przez konsumenta oraz minimalizowania wpływu na środowisko w ramach realizacji celów Europejskiego Zielonego Ładu. Jedną z kluczowych podstaw w tym zakresie pozostaje obowiązująca jeszcze dyrektywa 94/62/WE, wygasająca 12 sierpnia 2026 r. na rzecz nowego Rozporządzenia (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), które stanie się istotnym filarem unijnego podejścia do zrównoważonego gospodarowania opakowaniami.

W tym kontekście należy zaznaczyć, że zgodnie z aktualnymi oraz nadchodzącymi przepisami, opakowanie traktowane jest jako wyrób. Tym samym, w odniesieniu do stosowanych w nim substancji chemicznych, zastosowanie mają przepisy Rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (REACH) w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i ograniczeń w zakresie chemikaliów na rynku UE. Opakowania nie powinny zawierać substancji wzbudzających szczególne obawy (SVHC), znajdujących się na liście kandydackiej publikowanej przez Europejską Agencję Chemikaliów. Jeśli dana substancja SVHC występuje w wyrobie w stężeniu równym lub wyższym niż 0,1%, wymagane jest przekazanie informacji na temat jej tożsamości do bazy SCIP oraz zapewnienie odpowiedniej komunikacji w łańcuchu dostaw. Dodatkowo, REACH w załączniku XVII określa ograniczenia stosowania wybranych substancji w konkretnych wyrobach, na przykład w tworzywach sztucznych. Niedawno lista ta została uzupełniona o regulacje dotyczące mikroplastiku. Dla producentów opakowań wpływ rozporządzenia ma jeszcze większe znaczenie w kontekście samych materiałów opakowaniowych. O ile materiały nie podlegają zwolnieniom na mocy załączników IV i V, każdy producent materiałów bądź importer ma obowiązek rejestracji każdej substancji co najmniej 1 tony rocznie. Należy zwrócić uwagę, że polimery – będące częstym surowcem do produkcji opakowań – są zwolnione z rejestracji, natomiast dla monomerów i innych substancji używanych do ich produkcji, należy złożyć odpowiednie dokumenty rejestracyjne. Dodatkowo substancje w postaci własnej, jako składnik w mieszaninach lub wyrobach, które zostały zarejestrowane i są odzyskiwane na terytorium Wspólnoty, również podlegają zwolnieniu z rejestracji.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona