Chemia i Biznes

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Konfiguracja makiety

Wyroby tekstylne – wymagania prawne i aspekty bezpieczeństwa

2025-09-03  / Autor: Michalina Świerczyńska-Kraska, THETA Consulting

Zgodnie z definicją rozporządzenia 1007/2011/UE, wyrób włókienniczy oznacza wyrób w stanie surowym, półobrobionym, obrobionym, półwytworzonym, wytworzonym, półwykończonym lub wykończonym, który składa się wyłącznie z włókien tekstylnych, niezależnie od zastosowanego procesu ich mieszania lub łączenia. Przepisy te obejmują wyroby składające się wyłącznie z włókien tekstylnych oraz wyroby składające się w co najmniej 80% masy z włókien tekstylnych, w tym także np. pokrycia mebli, parasoli i osłon przeciwsłonecznych, których składniki włókiennicze stanowią co najmniej 80% ich masy. Wyjątek stanowią wyroby powierzane do obróbki osobom pracującym w domu, niezależnym przedsiębiorstwom lub krawcom działającym na zasadzie samozatrudnienia.

Nazwy włókien

W opisie składu surowcowego wyrobów włókienniczych należy wykorzystywać nazwy włókien tekstylnych wymienione w załączniku I do rozporządzenia 1007/2011/UE, np. wiskoza (włókno z celulozy regenerowanej, uzyskane w procesie wiskozowym, jako włókno ciągłe i odcinkowe), czy akryl (włókno utworzone z makrocząsteczek liniowych zawierających w łańcuchu co najmniej 85% masy merów akrylonitrylu). Termin „jedwab” stosuje się do włókna pochodzącego wyłącznie z gruczołów przędnych owadów i nie można używać go do określenia formy lub szczególnego wyglądu nitki ciągłej z innych włókien tekstylnych.

Wyrób włókienniczy opatruje się etykietą lub oznakowuje nazwą i zawartością procentową w masie całkowitej wszystkich włókien składowych w porządku malejącym. Oznakowanie i etykiety wyrobów włókienniczych muszą być trwałe, czytelne, widoczne (przy użyciu druku jednolitego pod względem rozmiaru, stylu i czcionki) i łatwo dostępne, a w przypadku etykiet – starannie przymocowane. Informacje te winny być wyraźnie widoczne dla konsumenta przed dokonaniem zakupu, w tym również w przypadku dokonywania zakupu drogą elektroniczną. Etykiety lub oznakowanie sporządza się w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, na którego terytorium wyroby włókiennicze są udostępniane konsumentom.


\
ARTYKUŁ DOSTĘPNY W "Kosmetyki i Detergenty" nr 2/2025

"Kosmetyki i Detergenty" to kwartalnik biznesowo-informacyjny z zakresu przemysłu kosmetycznego i środków czystości.


przemysł kosmetycznykosmetykiwyroby tekstylnelegislacjaregulacje

Podoba Ci się ten artykuł? Udostępnij!

Oddaj swój głos  

Ten artykuł nie został jeszcze oceniony.

Dodaj komentarz

Redakcja Portalu Chemia i Biznes zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy obraźliwych dla innych osób, zawierających słowa wulgarne lub nie odnoszących się merytorycznie do tematu. Twój komentarz wyświetli się zaraz po tym, jak zostanie zatwierdzony przez moderatora. Dziękujemy i zapraszamy do dyskusji!


WięcejNajnowsze

Więcej aktualności



WięcejNajpopularniejsze

Więcej aktualności (192)



WięcejPolecane

Więcej aktualności (97)



WięcejSonda

Jak oceniasz obowiązek wprowadzenia sprawozdawczości ESG?

Zobacz wyniki

WięcejW obiektywie