W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Jak mierzyć ślad węglowy w sektorach kosmetycznym i detergentowym?

2025-11-05 / Autor: Mirosława Margula, Agnieszka Zinczuk, Dr. Miele Cosmed Group SA

Zakres 2 – emisje pośrednie energetyczne, czyli wynikające z zużycia zakupionej energii, są to m.in. zakupiona energia elektryczna i cieplna, chłód czy para technologiczna. Emisje zakresu drugiego można liczyć dwoma metodami:

location-based – w przypadku tej metody emisje liczy się na podstawie średnich współczynników emisji z produkcji energii w danej lokalizacji. Jednym z powszechniej wykorzystywanych źródeł jest w tym przypadku KOBIZE;
market-based – wylicza się na podstawie wskaźników otrzymanych od dostawców energii, od których jest ona kupowana lub wskaźniki dla residual mix z AIB. W tym przypadku uwzględnia się gwarancje pochodzenia oraz certyfikaty energii odnawialnej.

Zakres 3 – pozostałe emisje pośrednie, czyli wynikające z działalności całej organizacji, ale pochodzące ze źródeł zewnętrznych, nie związanych bezpośrednio z organizacją oraz nie będące pod jej bezpośrednią kontrolą. W ramach zakresu 3 wyodrębnionych zostało 15 kategorii, które podzielono na emisje Upstream i Downstream.

W pierwszej kolejności przy liczeniu emisji zakresu trzeciego należy ustalić granice raportowania i zidentyfikować wszystkie źródła emisji śladu węglowego poprzez prześledzenie całego łańcucha dostaw, produkcji, sprzedaży, użytkowania produktów oraz ich utylizacji, przyporządkować poszczególne emisje do konkretnych kategorii oraz dokonać analizy istotności każdej z powyższych kategorii. Niektóre z kategorii można pominąć przy liczeniu śladu węglowego organizacji, jeśli ich istotność okaże się znikoma, jednak takie pominięcie zawsze należy uzasadnić. Natomiast wszystkie istotne dane, czyli mające największy wpływ w działalności organizacji na wynik obliczeń i ważne ze względu możliwości redukcji emisji powinny zostać uwzględnione w obliczeniach.

Kolejnym krokiem jest pozyskanie jak najbardziej wiarygodnych danych: pierwotnych (np. ilości odpadów poddanych utylizacji, sprzedanych produktów) i wtórnych (np. liczba przejechanych kilometrów) czy danych wydatkowych ze zidentyfikowanych przez nas źródeł.

W oparciu o pozyskane informacje należy ustalić metodologię liczenia, pozyskać wskaźniki emisyjności od np. dostawców surowców, materiałów opakowaniowych i usług oraz z zewnętrznych baz danych, zarówno ogólnodostępnych, jak i płatnych, takich jak np. ADEME, AIB, Climatiq, Defra, Ecoinvent, EEA, Exiobase, IEA (International Energy Agency), IPCC, KOBiZE, URE, WRAP, WIOD, i inne.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona