W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Bezpieczeństwo kosmetyków dystrybuowanych na rynku polskim

2026-06-26 / Autor: Michał Sroczyński, Eurofins Polska Sp. z o.o.

Rozdział III – Ocena bezpieczeństwa, dokumentacja produktu, zgłaszanie

Zostały opisane zagadnienia związane z oceną bezpieczeństwa (Artykuł 10) produktu kosmetycznego. Zawarto tam m.in. informacje o sporządzeniu przez osobę odpowiedzialną Raportu Bezpieczeństwa Produktu Kosmetycznego – CPSR (ang. Cosmetic Product Safety Report). Wykonuje się go zgodnie z Załącznikiem I (cz. A – dane, cz. B – ocena). Co więcej, opisane są wymagania, co do dokumentacji produktu – PIF (ang. Product Information File). Osoba odpowiedzialna za produkt musi przechowywać dokument PIF przez 10 lat, od momentu wprowadzenia do obrotu ostatniej partii. W PIF można znaleźć informacje takie, jak opis produktu, CPSR, opis metody wytwarzania i oświadczenie zgodności z GMP, dowody o deklarowanych działaniach produktu czy informację o ewentualnych testach na zwierzętach. W rozdziale tym znajdują się również informacje o pobieraniu próbek i wykonywaniu analiz (Artykuł 12) oraz o kolejnym obowiązku osoby odpowiedzialnej, czyli zgłoszenie produktu przed wprowadzeniem na rynek do internetowego systemu zgłoszeń produktów kosmetycznych Komisji Europejskiej – CPNP (ang. Cosmetic Products Notification Portal) (Artykuł 13). W zgłoszeniu tym można wyróżnić informacje o ramowej recepturze (tzw. framework formulation), jak również informację o nanomateriałach czy substancjach rakotwórczych, mutagennych i reprotoksycznych – CMR (ang. Carcinogenic, Mutagenic, toxic to Reproduction). W systemie tym należy również zgłosić opakowanie (zdjęcia) oraz etykietę produktu.

Rozdział IV – Ograniczenia dotyczące niektórych substancji

Opisano kategorie substancji, których nie wolno stosować w kosmetykach (Artykuł 14). Ich lista oraz ewentualne wyjątki znajdują się w załącznikach II – VI. Można tam znaleźć informację o substancjach niedozwolonych, substancjach z ograniczeniami, barwnikach, konserwantach i substancjach promieniochronnych. Przedstawiono również substancje sklasyfikowane jako CMR oraz ich kategorie. Substancje, należące do kategorii 1A lub 1B są bezwzględnie zakazane, natomiast te należące do kategorii 2, w niektórych przypadkach nie są, jeżeli substancja zostanie uznana przez SCCS (ang. Scientific Committee on Consumer Safety) za bezpieczną do stosowania, w produktach kosmetycznych (Artykuł 15). Opisano również przepisy związane z wykorzystaniem nanomateriałów (Artykuł 16) i śladowych ilości substancji niedozwolonych, których obecność jest dozwolona w przypadku, gdy jest ona śladowa, niezamierzona i technicznie nieunikniona (Artykuł 17).

Rozdział V – Testy na zwierzętach

Wskazano, że obowiązuje pełny zakaz testowania kosmetyków na zwierzętach w UE (Artykuł 18). Zakaz obejmuje testowanie gotowych produktów, jak i składników lub kombinacji składników oraz sprzedaż ich w UE, niezależnie od miejsca testów. W zamian zostały określone metody alternatywne dla testów na zwierzętach, opisane przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju – OECD (ang. Organisation for Economic Co-operation and Development), która publikuje tzw. GD (ang, Test Guidelines), czyli międzynarodowe standardy metod badań. Drugim istotnym organem jest Europejskie Centrum Walidacji Metod Alternatywnych – ECVAM (ang. European Centre for the Validation of Alternative Methods), który waliduje nowe metody alternatywne, zastępujące testy bezpieczeństwa kosmetyków prowadzone na zwierzętach.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona