W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Astaksantyna – czerwony diament wśród przeciwutleniaczy

2024-04-25 / Autor: Elisabeth Willeit jest menadżerem rozwoju produktów i specjalistą do spraw regulacyjnych w BDI-BioLife Science. Jest absolwentką studiów na kierunku rozwój produktów i procesów spożywczych na uniwersytecie nauk stosowanych FH Joanneum. Ma również doświadczenie zawodowe w branży spożywczej. W BDI-BioLife Science pełni funkcję łącznika między działami sprzedaży, zarządzania jakością i rozwoju produktu. Zajmuje się także kwestiami regulacyjnymi w sektorach suplementów diety, kosmetyków i pasz dla zwierząt.

Gdy wolne rodniki atakują błony komórkowe, następuje aktywacja enzymów, które prowadzą do śmierci komórek, reakcji zapalnych i zmian w wyglądzie skóry (Schemat 1). Mogą także powodować zaburzenia w obrębie DNA i wyzwalać szereg szkodliwych procesów komórkowych i mutacji na skutek uszkodzenia struktury DNA. Wywołuje to reakcję łańcuchową skutkującą różnymi zmianami w poszczególnych warstwach skóry, m.in. niszczeniem kolagenu i innych cząsteczek, które są niezbędne dla utrzymania elastyczności skóry. Zaburza to naturalny proces odnowy i naprawy skóry oraz upośledza jej zdolność do pełnienia swoich funkcji.

W XXI wieku odnotowuje się wzrost narażenia skóry na szkodliwe warunki środowiskowe sprzyjające procesowi oksydacji (m.in. intensywne promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza, światło niebieskie). Skutkiem jest utrzymywanie się w skórze przewlekłego stanu zapalnego o niskim natężeniu. To z kolei nasila stopniową erozję struktury i funkcjonalności komórek w warstwie skóry właściwej. W rezultacie skóra staje się bardziej wrażliwa i podatna na uszkodzenia oksydacyjne, co przyspiesza proces przedwczesnego starzenia się. Zjawisko to określane jest jako „inflammaging”. Struktura i funkcjonalność tkanki skórnej zmieniają się również w sposób naturalny z wiekiem, a wraz z tym maleje zdolność skóry do ochrony przed stresem oksydacyjnym i optymalnego pełnienia przez nią różnorodnych funkcji. Zniszczona lub starzejąca się skóra jest przesuszona, zwiotczała i ziemista, ma głębokie zmarszczki i przebarwienia. Cechuje ją zwiększona transepidermalna utrata wody (TEWL) i zaburzenia bariery naskórkowej.

Aby zachować funkcjonalność skóry i chronić ją przed reaktywnymi formami tlenu i powiązanymi z nimi szlakami degeneracyjnymi, w preparatach kosmetycznych stosuje się szeroką gamę naturalnych i syntetycznych związków chemicznych. Do substancji powszechnie wykorzystywanych w preparatach kosmetycznych w charakterze składników, które pomagają zachować prawidłowy stan skóry i jej młodzieńczy, promienny wygląd, należą przeciwutleniacze.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona