Artykuły - Przemysł detergentowy

Nanorozwiązania w produktach detergentowych

08.11.2018
Autor: Anna Jarosik
Nanorozwiązania w produktach detergentowych

Obserwując liczne zmiany na rynku produktów detergentowych, można zauważyć, że nanotechnologia również w tym sektorze staje się coraz popularniejsza.

Rosnąca liczba produktów czyszczących, m.in. płyny do mycia naczyń, szyb czy glazur wykorzystuje jako dodatki poprawiające ich skuteczność nanotechnologię, m.in. w postaci nanocząstek. Tu stosunkowo najbardziej popularne są nanocząstki krzemionki oraz działające antybakteryjnie nanocząsteczki srebra. Najnowsze kierunki rozwoju rynku wskazują, że nanorozwiązania są dziś najchętniej wykorzystywane w produktach typu środki piorące czy do mycia naczyń i to zarówno do mycia ręcznego, jak i w zmywarkach. Nanorozwiązania jednak nie są najtańszym sposobem poprawienia jakości i skuteczności produktu, stąd nadal najczęściej spotykane są w produktach chemii profesjonalnej.

Wprowadzenie

Współcześnie nanotechnologia coraz chętniej i odważniej przedostaje się do życia codziennego, stając się jego integralną częścią. Stąd rosnące zainteresowanie sektora produkującego środki czystości oraz inne produkty detergentowe do wykorzystywania zalet związanych z nanorozwiązaniami. Przykładowo różne formy tzw. struktur nanotechnologicznych srebra już przy śladowej ilości działają dezynfekująco, bakteriobójczo, odkażająco czy nawet kosmetycznie i leczniczo, i to bez konieczności stosowania biocydów czy też innych metod sterylizujących. Innym przykładem są nanopreparaty miedziowe, które wykazują silną grzybobójczość osiąganą przy stężeniach tysiąckrotnie mniejszych od preparatów stosowanych w ochronie roślin, drewna, czy w budownictwie. Z uwagi na całkowity brak działań toksycznych, ujemnie dermatologicznych, czy uczuleniowych, nanokoloidalne preparaty miedzi zasługują w pełni na nazwę ekologicznych i bezpiecznych dla zdrowia. Niemniej w środkach czystości największą popularność zyskały nanopreparaty zawierające koloidalne cząstki krzemionki (SiO2). Liczne badania potwierdzają, że wzbogacenie produktów detergentowych, zwłaszcza myjących, poprzez dodanie do formulacji nanocząstek krzemu, pozwala na powierzchniach z nimi połączonych typu szkło, ceramika czy kamień uzyskać efekt tzw. „hiper hydrofilowości” (odpychanie cząsteczek wody). Dzięki zyskaniu tej właściwości powierzchnia staje się odporna na zabrudzenia, a w pewnych przypadkach nawet samoczyszcząca (wykorzystanie „efektu lotosu”). Dodatkowo detergenty zawierające nanokrzemionkę cechują się właściwościami antystatycznymi, co powoduje, że efekt czystej powierzchni utrzymuje się dłużej. Natomiast środki do mycia szyb i powierzchni szklanych mogą ponadto uzyskać efekt antypary, czyli zapobiegają tworzeniu się warstwy wilgoci na umytej takim środkiem powierzchni.

Innym rozwiązaniem jest zastosowanie nanocząsteczek tlenku tytanu (TiO2). Taka modyfikacja powoduje, że przykładowo, zwiększa się możliwość rozkładu związków odpowiedzialnych za nieprzyjemne zapachy. Preparat, w którego składzie jest nano-TiO2 usuwa przykre zapachy pochodzenia organicznego przez ich silne utlenianie, równocześnie oczyszcza powietrze, utrzymując trwały efekt świeżości. To tylko kilka przykładów wykorzystania na większą skalę właściwości nanorozwiązań w produktach detergentowych. O dużym potencjale i skuteczności nanotechnologii świadczą liczne zalety, które zyskują produkty wykorzystujące właściwości skali nano.

Wyświetlono: 310

Przeczytaj również

Skomentuj

Kalendarium

więcej