Artykuły - Przemysł detergentowy

Związki polimerowe a emulsje silikonowe w nowoczesnych tkaninach – impregnacja odzieży

21.12.2017
Autor: Anna Jarosik
Związki polimerowe a emulsje silikonowe w nowoczesnych tkaninach – impregnacja odzieży

Impregnacja materiałów, przede wszystkim tkanin i skór, często traktowana jest jako uszlachetnianie i wykańczanie, poprzez którą nadaje się im nowe cechy podnoszące właściwości użytkowe, m.in. hydrofobowe.

W procesie produkcyjnym tkanin już nawet cienka powłoka apretury poprawia wygląd wyrobu poprzez intensyfikację barw, utrzymanie fasonu (usztywnienie) oraz zwiększenie odporności na gniecenie się tkaniny i ewentualne zabrudzenia.

Aby wykonana z impregnowanej tkaniny odzież zachowywała swoją wysoką jakość przez cały okres użytkowania, należy o nią odpowiednio dbać, systematycznie odnawiając jej zewnętrzną powłokę. Jest to kluczowe zwłaszcza w przypadku powłok odpychających wilgoć i wodę. Obecnie gama stosowanych uszlachetniaczy tkanin jest olbrzymia i wciąż pojawiają się nowe metody i nowe substancje. Zastosowanie impregnatów powoduje, że tkaniny mogą uzyskiwać połysk, gładkość, elastyczność i miękkość (delikatność), wodoodporność, a nawet niepalność. Wśród produktów stosowanych na szeroką skalę znajdują się żywice syntetyczne (żywice polimerowe), zwłaszcza termoplastyczne lub termoreaktywne oraz emulsje silikonowe.

Właściwa impregnacja odzieży oznacza równomierne naniesienie na powierzchnię tkaniny, wręcz nasycenie jej specjalnymi produktami w postaci roztworów na bazie rozpuszczalników organicznych lub emulsji wodnych. Po naniesieniu na powierzchnię impregnowaną, rozpuszczalnik odparowuje. Impregnacja w przemyśle włókienniczym ma na celu zniwelowanie gniecenia się tkanin, nadania im właściwości nieprzemakalności, niepalności itp. Również rosnące wymagania produkcyjne zobowiązują producentów włókien sztucznych do nieustannego poszukiwania bardziej wydajnych materiałów do impregnowania włókien i „smarowania” dysz przędzalniczych oraz w celu uniknięcia nadmiernego przegrzania z powodu tarcia podczas szybkiej produkcji. Silikony zdają się być dość uniwersalnym rozwiązaniem, które pozytywnie wpływa na produkcję włókien sztucznych na praktycznie każdym etapie produkcyjnym. Aplikacja silikonów (również polimerowych) obejmuje trzy główne obszary, emulsje do smarowania nici i tkanin; środki przeciwpieniące jako pomoce w przetwórstwie oraz emulsje do stosowania jako modyfikatory tekstyliów. Dodane w procesie produkcyjnym optymalizują go. Po wytworzeniu, włókna można poddać działaniu silikonów, aby nadać tkaninie początkową miękkość. Zastosowanie silikonów polimerowych pomaga również w zwiększeniu trwałości tkaniny, poprawiając wytrzymałość na rozdarcie czy ścieranie, nie wspominając o korzystnym wpływie na hydrofobowość.

Wyświetlono: 582

Przeczytaj również

Skomentuj

Kalendarium

więcej