Artykuły - Przemysł kosmetyczny

Węglowodany w przemyśle kosmetycznym

11.05.2017
Autor: Aneta Kołaczek, Laboratorium Kosmetyczne Dr Irena Eris
Węglowodany w przemyśle kosmetycznym

Węglowodany to grupa związków chemicznych o ważnych z punktu widzenia kosmetologii i chemii kosmetycznej właściwościach.

Cukry proste, dwucukry, cukry złożone, jak i kompleksy węglowodanów i innych związków organicznych znalazły zastosowanie zarówno jako składniki aktywne, jak i funkcjonalne – modyfikatory lepkości, substancje wiążące czy konsystencjotwórcze. Cukier w tradycyjnie znanej z kuchni postaci stanowi główny składnik peelingów cukrowych i cukrowej pasty do depilacji ciała, miód od dawna jest sekretem maseczek nawilżających oraz wygładza spierzchnięty naskórek warg, glukoza sprawdza się w pielęgnacji przesuszonych włosów. Podobne przykłady zastosowań można by mnożyć. Artykuł zawiera przegląd właściwości wybranych węglowodanów i ich pochodnych. 

Węglowodany jako surowce funkcjonalne
Szerokim zakresem zastosowań cieszą się pochodne celulozy. Celuloza zbudowana jest z łańcuchów jednostek D-glukozowych. Na jedną cząsteczkę celulozy przypada około 1500 jednostek glukozowych połączonych ze sobą wiązaniem glikozydowym. W przemyśle kosmetycznym znalazła zastosowanie celuloza mikrokrystaliczna (INCI: Microcrystalline cellulose. MCC), otrzymywana w wyniku częściowej hydrolizy celulozy, a także szereg pochodnych celulozy otrzymywanych na drodze reakcji chemicznych: pochodna metylowa, etylowa, karboksymetylowa, hydroksypropylowa. Celuloza mikrokrystaliczna, mająca zdolność tworzenia żeli, wykorzystywana jest jako zagęstnik oraz jako włókno nadające odpowiednią teksturę zarówno emulsjom, jak i kosmetykom do makijażu. Surowiec zdyspergowany w wodzie tworzy przestrzenną trójwymiarową strukturę z mikrowłókien celulozy, nadającą wrażenie gładkości, dobrze wchłaniającą wodę i oleje, zapewniającą efekt matujący, nie pozostawiając przy tym odczucia lepkości. Drobinki celulozowe wykorzystywane są ponadto jako środek złuszczający w peelingach, naturalna alternatywa dla polietylenu.

Jako naturalne ścierniwo wykorzystuje się również octan celulozy (Cellulose acetate), otrzymywany w reakcji estryfikacji celulozy bezwodnikiem octowym. Surowiec jest biodegradowalny, ma podobne do polietylenu właściwości organoleptyczne.

Hydroksypropylometyloceluloza (HPMC) jest skutecznym zagęstnikiem układów detergentowych, stabilnym w zakresie pH 3-11, zdolnym do mieszania z elektrolitami do maks. 2,5% NaCl, odpornym na wysoką temperaturę.

Jako skuteczny zagęstnik wykorzystuje się również sól sodową karboksymetyloskrobi (Sodium Carboxymethyl Starch), wykazującą niską lepkość w zakresie pH 3-4 i 7-11, a wysoką w zakresie 4,5-6,5, łatwą w użyciu, ulegającą aktywacji w temperaturze pokojowej przy niskich siłach ścinania, pozostawiającą przyjemne odczucia na skórze. Pod względem chemicznym skrobia zbudowana jest w 20% z frakcji rozpuszczalnej w wodzie – amylozy i w 80% z frakcji nierozpuszczalnej – amylopektyny. Granulki skrobi w naturalnej formie są nierozpuszczalne w zimnej wodzie, w przypadku uszkodzenia ich zewnętrznej błony – pęcznieją, tworząc żel. Skrobia ryżowa jest wykorzystywana w szeregu kremów, od nawilżających po przeciwsłoneczne. Łatwo się rozprowadza, nie pozostawiając białego filmu, zapewnia efekt matujący. Wykazuje dobre właściwości sorpcyjne.

Wyświetlono: 744

Przeczytaj również

Skomentuj

Kalendarium

więcej